فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤٢ - واژه نهم «عبادت»

برترى است كه از سوى خداوند به آنان عطا شده و «فضل الهى» است. قرآن كريم در آنجا كه به رهبرى و حاكميت الهى آل‌ابراهيم اشاره ميكند، آن را «فضل الهى» به‌شمار آورده و ميفرمايد:

(أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً)[١]

يا به مردم رشك مى‌برند به دليل فضل و امتيازى كه خداوند به آنان عطا كرده است زيرا به آل ابراهيم كتاب و حكمت را عطا كرديم و پادشاهى و سلطنت عظيمى را به آنان بخشيديم.

و در سوره جمعه، پس از آنكه خداوند را به پادشاهى پاك و حكيمانه توصيف ميكند:

(الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ).

پادشاه پاك مقتدر حكيم.

به گزيش رسول اكرم (ص) اشاره ميكند:

(هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ ...

اوست كه در ميان امّيين رسولى از خودشان برانگيخت ...- تا آنجا كه مى‌فرمايد:-

ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ)[٢].

[١] . سوره نساء: ٥٤.

[٢] . سوره جمعه: ١- ٤.