فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٥٨ - واژه چهارم «ولايت»

طبق آنچه گفته شد، اين دو جمله نيز قرينه روشنى بر اراده معناى ولى‌امر و فرمانروا و حاكم از واژه «ولى» در آيه مورد بحث است.

بنابراين، آيه مذكور نيز نظير آيات گذشته دلالت صريح بر حصر حاكميت و فرمانروايى در ذات اقدس خداى متعال دارد؛ زيرا به صراحت مى‌فرمايد:

(ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً)[١].

آنها هيچ ولى و سرپرستى جز او ندارند. و او هيچ كس را در حكومت خود شركت نمى‌دهد.

آيه ششم:

(وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً)[٢].

چرا در راه خدا، و (براى رهايى) مردان و زنان و كودكانى كه (به دست ستمگران) تضعيف شده‌اند، پيكار نمى‌كنيد؟! همان افراد (ستمديده‌اى) كه‌مى‌گويند: «پروردگارا! ما را از اين شهر، كه اهلش ستمگرند، بيرون ببر (و رهايى ببخش)؛ و از سوى خود، براى ما سرپرستى قرار ده؛ و از جانب خود، يار و ياورى براى ما مقرر فرما».

درباره اين آيه كريمه در دو جهت بايد به بحث بپردازيم:

١. دلالت واژه «ولى» در آيه كريمه بر معناى فرمانروا و حاكم و مَلِك؛

[١] . همان: ٢٦.

[٢] . سوره نساء: ٧٥.