فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤٨ - واژه نهم «عبادت»

«روزگار سربلندى و كرامتى داشتيم در آن روزها كه از پذيرش دين پادشاه سرپيچى كرديم»

آيات كريمه فوق كه مأموريت رسول اكرم (ص) را تبيين ميكنند، اين مأموريت را در ضمن چهار مطلب بيان ميكند:

١. عبادت مخلصانه خداى متعال، عبادتى كه عبارت از اطاعت محض خدا و قانون اوست.

٢. نخستين مسلمان بودن. معناى نخستين در اين آيات و آيات مشابه، اوّليّت در رتبه است و نه اوّليّت در زمان.

كلينى به سندش از امام صادق (ع) روايت ميكند:

«قال: سُئِلَ رَسُولُ الله (ص) بِأَيِّ شَيْ‌ءٍ سَبَقْتَ وُلْدَ آدَمَ قَالَ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَقَرَّ بِرَبِّي إِنَّ الله أَخَذَ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ؟ قالُوا: بَلى فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ أَجَابَ»[١].

از رسول خدا (ص) پرسيدند: به چه چيز بر فرزندان آدم سبقت گرفتى؟ فرمود: من نخستين كسى بودم كه به پروردگارى خداى خويش اقرار كردم، خداوند از پيامبران پيمان گرفت و آنان را گواه بر خويشتنشان قرار داد و خطاب به آنان فرمود: آيا پروردگار شما نيستم؟ گفتند: آرى پس من نخستين كسى بودم كه پاسخ آرى دادم.

اقرار به ربوبيّت خداوند به معناى اقرار به حاكميّت و آمريت و ناهويّت اوست كه رسول خدا (ص) پيشقراول مطيعان و سرسپردگان حق و پيشتاز خاضعان براى ربوبيّت خداست؛ همان‌گونه كه در سوره انعام ميفرمايد:

[١] . اصول كافى، ج ٢، ص ١٢.