فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٨٦ - دسته اول روايات واژه «مُلك» و مشتقات آن

خداوند متعال كه صاحب ذاتى و اصلى ملك و سلطنت است، براى حاكميت منصوب و معيّن شده باشد.

٢. كلينى از امام صادق (ع) روايت ميكند:

«أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ (ع) اسْتَنْهَضَ النَّاسَ فِي حَرْبِ مُعَاوِيَةَ فِي الْمَرَّةِ الثَّانِيَةِ فَلَمَّا حَشَدَ النَّاسُ قَامَ خَطِيباً فَقَالَ الْحَمْدُ لله الْوَاحِدِ الْأَحَدِ الصَّمَدِ الْمُتَفَرِّدِ الَّذِي لَا مِنْ شَيْ‌ءٍ كَانَ وَ لَا مِنْ شَيْ‌ءٍ خَلَقَ مَا كَانَ قُدْرَةٌ بَانَ بِهَا مِنَ الْأَشْيَاءِ وَ بَانَتِ الْأَشْيَاءُ مِنْهُ ...

اميرالمؤمنين (ع) مردم را براى جنگ با معاويه برانگيخت در مرتبه دوم پس آنگاه كه مردم گرد آمدند خطابه‌اى ايراد فرمود، در ضمن خطابه چنين فرمود: سپاس خداى يگانه يكتاى استوار بى‌همتايى كه از چيزى پديد نيامده، و نه آنچه را آفريد از چيزى پيش از آن آفريد، قدرتى است كه با همين قدرت بى‌نظير از همه اشياء جداست و همه اشياء نيز از او جدايند- تا آنجا كه فرمود:-

فَلَيْسَ لَهُ فِيمَا خَلَقَ ضِدٌّ وَ لَا لَهُ فِيمَا مَلَكَ نِدٌّ وَ لَمْ يَشْرَكْهُ فِي مُلْكِهِ أَحَدٌ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الْمُبِيدُ لِلْأَبَدِ [الى آخر كلامه صلوات الله عليه‌]»[١].

پس براى او از آنچه آفريد ضدّى نيست و نه در آنچه سلطنت بر آن دارد همتا و نظيرى وجود دارد، هيچ موجودى در سلطنت و ملكش شريك او نيست يگانه يكتاى پايدار نابودكننده جاودان ....

دلالت روايت برحصر حاكميت در خداوند متعال به‌ويژه با دو جمله‌

«وَ لَا لَهُ فِيمَا مَلَكَ نِدٌّ وَ لَمْ يَشْرَكْهُ فِي مُلْكِهِ أَحَدٌ»

روشن است و نيازى به توضيح ندارد.

[١] . همان، ص ١٣٤- ١٣٦.