فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٠٢ - قسمت دوم

(كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ)[١].

چگونه خداوند گروهى را هدايت مى‌كند كه بعد از ايمان و گواهى به حقّانيت پيامبر و رسيدن نشانه‌هاى روشن به آنها، كافر شدند؟! و خدا، گروه ستمكاران را هدايت نخواهد كرد!

در اين آيه، كفر بعدالايمان به معناى معصيت الرسول است. بعدالايمان، چنانچه در ساير آيات مربوط به كفر بعدالايمان ملاحظه مى‌شود به معناى بعد از اقرار به رسالت رسول خدا (ص) و در همين آيه از آنجا كه جمله‌ (وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ) عطف بر «كَفَرُواْ» است، نه بر «إِيمَانِهِمْ» معناى جمله اين است كه به رغم آنكه بر رسالت رسول خدا و حقانيّت آن شهادت مى‌دهند، كفر مى‌ورزند كه اين كفر نظير كفر در آيه ذيل به معناى معصيت الرسول است:

(يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً)[٢].

در آن روز، آنها كه كافر شدند و با پيامبر به مخالفت برخاستند، آرزو مى‌كنند (خاك بودند، و) با زمين يكسان مى‌شدند. و (در آن روز،) نمى‌توانند سخنى را از خدا پنهان كنند.

همچنين در سوره آل‌عمران مى‌فرمايد:

[١] . سوره آل عمران: ٨٦.

[٢] . سوره نساء: ٤٢.