فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٧٦ - واژه چهارم «ولايت»

اين مطلب بيان حقيقتى بسيار مهم در رابطه با زندگى انسان‌هاست كه آدمى در هر صورت با پذيرش ولايت و حاكميتى زندگى مى‌كند و در چارچوب آن ولايت و سلطنت رفتار خود را انتخاب مى‌كند و سرنوشت خود را رقم مى‌زند.

هر انسانى در زندگى خود در برابر دو نوع «ولايت و حاكميت» قرار دارد و راه سومى وجود ندارد: يا ولايت و حاكميت خدا را مى‌پذيرد كه در اين صورت، راه رستگارى و پيروزى را برگزيده و سرنوشت سعادتمندانه‌اى براى خود انتخاب كرده است، يا آنكه به ولايت شيطان و شياطين مى‌پيوندد كه در اين صورت، راه گمراهى و فساد و بدبختى را پيموده و سرنوشت سياه و شقاوتمندى را براى خود انتخاب كرده است. همه آيات سوره اعراف در تبيين اين دو راه و آثار و نتايج و ابعاد و خصوصيات مربوط به آنها وارد شده تا آنجا كه مى‌فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ\* أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ\* إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ\* وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ)[١].

كسانى را كه غير از خدا مى‌خوانيد (و اطاعت مى‌كنيد)، بندگانى همچون خود شما هستند؛ آنها را بخوانيد، و اگر راست مى‌گوييد بايد به شما پاسخ دهند (و تقاضايتان را برآورند!)\* آيا پاهايى دارند كه با آن راه بروند؟! (پاى آنها تنها به دستور خدا در اختيار آنهاست و در حقيقت اختيار پا و دست و چشم و گوش خود را نيز ندارند) يا دست‌هايى دارند كه با آن چيزى را بگيرند (و كارى انجام دهند)؟! يا چشمانى‌

[١] . همان: ١٩٤- ١٩٧.