فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٤٠ - واژه نهم «عبادت»
مطلب سوم: افزون بر آنچه گفته شد، در آيات سوره مؤمنون نيز در بيان مأموريت الهى رسل و فرستادگان خدا ضمن بهكارگيرى واژه «عبادت» قرائنى بهكار رفته كه مراد از عبادت خدا را اطاعت از رهبرى و فرمانروايى پيامبران و رسل معرفى ميكنند.
در آيه بيست و سوم از سوره مؤمنون در بيان مأموريت الهى نوح (ع) ميفرمايد:
(وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ)
همانا نوح را به سوى قوم خود فرستاديم پس به قوم خود گفت: اى قوم من خدا را بپرستيد كه به جز او خدايى براى شما نيست چرا پرهيزگارى نمىكنيد.
سپس در بيان عكسالعمل سران قوم نوح (ع) در برابر فراخوانى او به سوى عبادت موحّدانه خداوند ميفرمايد:
(فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ)[١].
پس سران كافر قومش گفتند: نوح كسى جز بشرى همانند شما نيست كه مىخواهد بر شما برترى جويد، اگر خداوند مىخواست فرشتگانى مىفرستاد ما چنين ادعايى را در نياكان گذشته خود نشنيدهايم.
سركردگان سركش قوم نوح (ع) در برابر فراخونى او به سوى عبادت خداوند يكتا او را متهم كردند كه خواهان برترى بر مردم و به اصطلاح، فردى رياستطلب و خواهان حكومت بر مردم است، واژه «يَتَفَضَّل» در اين آيه به معناى برترىجويى است. از آيات ديگر قرآن استفاده ميشود كه در ساير موارد نيز سركردگان طغيانگر اقوام
[١] . سوره مؤمنون: ٢٤.