فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٣٠ - ٤ جهانبينى سياسى اسلام (جهانبينى مبتنى بر اعتقاد به خداى فعال)

آشنا باشند، توحيد خداوند در حاكميّت و مُلك از بديهيات و مسلّمات روشن و قطعى قرآن و سنت به‌شمار مى‌آيد.

در اينجا در صدد پرداختن به عقيده ساير اديان توحيدى نيستيم، لكن براى آنان كه با منابع دينى يهود و نصارى نيز آشنايند روشن است كه توحيد در مُلك و حاكميّت مطلق خداى متعال بر سراسر جهان هستى از ازل تا ابد در منابع دينى اين اديان نيز از مسلّمات قطعى است.

در آينده به اين بحث به طور نسبتاً مفصل خواهيم پرداخت و روشن خواهيم ساخت كه دين اصولًا به معناى شريعتى است كه خداوند براى اعمال حاكميّت و سلطنت خويش بر جامعه بشر، به‌وسيله انبياء و رسولان الهى فرستاده است و اصلى‌ترين مأموريت انبياء و رسولان، برقرارى حاكميّت و سلطنت الهى در جامعه بشر بوده است‌[١].

در اينجا در اشاره به بطلان طرز تفكر سكولاريزم دينى به همين اندازه اكتفا مى‌كنيم. تبيين بيشتر نفى سكولاريزم دينى و بطلان انديشه جدايى دين از سياست در مباحث آينده خواهد آمد.

٤. جهان‌بينى سياسى اسلام (جهان‌بينى مبتنى بر اعتقاد به خداى فعال)

جهان‌بينى سياسى اسلام از انديشه توحيد الهى بر مى‌خيزد. توحيد خداى متعال طبق ترتيب ذيل، نظام سياسى اسلام را نتيجه مى‌دهد:

١. توحيد ذاتى و صفاتى خداى متعال؛

[١] . دلايل مربوط به اين مطلب را در آينده مشروحاً بيان خواهيم كرد. آيات فراوان قرآنى، حقيقت مذكور را مورد تأكيد قرار داده‌اند، از جمله: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ« هيچ فرستاده‌اى نفرستاديم مگر براى آنكه اطاعت شود به اذن خدا»( سوره نساء: ٦٤).