فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٢٨ - ٣ جهانبينى سكولاريزم دينى معتقد به خداى غير فعال

و در وصف رسالت نبى اكرم محمد مصطفى (ص) مى‌فرمايد:

وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ‌[١].

مأمور شده‌ام كه عدل را ميان شما برپا دارم.

در گذشته گفتيم انديشه عدم دخالت دين در سياست، بر اعتقاد به خداى غير فعال مبتنى است؛ در حالى كه اعتقاد به خداى غير فعال با اصل يكتاپرستى و اعتقاد به آفريدگار يكتا در تناقض است. اعتقاد به آفريدگار يكتا با تعطيل فعل الهى و اعتقاد به بازنشستگى خداوند تناقض دارد؛ زيرا فقر ذاتى ممكنات كه نيازمندى آنان را در هستى خويش به آفريدگار نتيجه مى‌دهد، نيازمندى آنان را در كلّيه افعال و آثار و در همه زمان‌ها و احوال نيز اثبات مى‌كند. بى‌نيازى ممكن از آفريدگار در هر مقطع زمانى و به هر حد و اندازه كه باشد با فقر ذاتى ممكن سازگار نيست. فقر ذاتى ممكن؛ همان‌گونه كه موجب نيازمندى او به آفريدگار در آفرينش و خلقت نخستين است، موجب فقر هميشگى و بدون استثناى او به آفريننده خويش در تداوم وجود و در همه احوال و آثار و صفات و افعال است.

نيازمندى ممكنات به خداوند در افعال و آثار خويش، به معناى حاكميّت على الاطلاق و مدبريّت نامحدود خداى متعال نسبت به كلّيه موجودات در سراسر جهان هستى است. حاكميّت بدون شريك و انباز خدا بر سراسر جهان هستى در منابع كليّه اديان توحيدى به ويژه اسلام مورد تأكيد فراوان قرار گرفته است.

خداى متعال مى‌فرمايد:

[١] . سوره شورى: ١٥.