چنانچه در اخبار آمده كه روزى (رسول صلى اللّه عليه) و آله با جمع ياران در كوچه‌اى مى‌گذشت جماعتى از كودكان بازى مى‌كردند آن حضرت (صلى اللّه عليه و آله) فراز رفت و از آن ميان كودكى را به گرفت و بر پيشانى او بوسه داد و او را بر كنار نشاند، برخى از ياران گفتند يا رسول اللّه ما اين كودك را كه به دولت نوازش شما سر فراز شد نمى‌دانيم كيست و حالش چيست؟ ! گفت اى ياران مرا ملامت مكنيد كه من روزى ديدم كه اين كودك با حسين من بازى مى‌كرد و خاك قدم او بر مى‌گرفت و بر چشم خود مى‌ماليد، از آن روز باز او را دوست گرفتم و فردا شفيع وى و پدر و مادر وى خواهم بود حكيم الهى (والهى) فرمايد.

پسر مرتضى امام حسين كه چو اوئى نبوده در كونين
مصطفى مرو را كشيده به دوش مرتضى پروريده در آغوش
عقل در بند عهد و پيمانش بوده جبرئيل مهد جنبانش
شيخ كمال الدين ابن الخشّاب آورده، و در شواهد نيز هست كه: «روزى حسن و حسين در پيش حضرت رسالت (صلى اللّه عليه و آله) كشتى مى‌گرفتند و فاطمه نيز آنجا حاضر بود رسول (صلى اللّه عليه و آله) مر حسن را گفت بگير حسين را، فاطمه گفت يا رسول اللّه بزرگ را مى‌گوئى كه خرد را بگير، آن حضرت فرمود كه اينك جبرئيل حسين را مى‌گويد بگير حسن را. در عيون الرضا از امام حسين روايت مى‌كند كه گفت روزى نزديك جدّ بزرگوار خود رفتم و ابى ابن كعب «رضى اللّه عنه» نزديك وى نشسته بود حضرت (صلى اللّه عليه و آله) مرا گفت «مرحبا بك يا ابا عبد اللّه يا زين السّماوات و الأرض» يعنى خوش آمدى اى آرايش آسمان و زمين. ابىّ بن كعب گفت يا نبىّ اللّه كسى جز تو آرايش آسمان و زمين تواند بود؟ ! حضرت فرمود كه اى ابىّ! بدان خدائى كه مرا برانگيخته است پيغمبر به حق، كه حسين بن على در آسمانها بزرگتر است از آنكه در زمين، و او را در يمين عرش مصباح هدى و سفينه نجات نوشته‌اند. و تتمّه‌اى از اين حديث در صفت اولاد حسين و اسماء و أدعيه ايشان است. و ابن الخشّاب به اسناد خود از ابى عوانه نقل مى‌كند، كه حضرت رسول (صلى اللّه عليه و آله) فرمود كه: حسن و حسين