پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠ - ٤ حدوث جهان از طريق قوانين علمى امروز

حركتى وجود نخواهد داشت.

سرنوشت جهان نيز در پايان كار چنين است، و اگر هنوز حركتى وجود دارد دليل بر اين كه بى‌نهايت زمان بر آن نگذشته است، يعنى تاريخچه پيدايش و حدوث دارد.

يا مانند ظرف‌هاى به هم پيوسته‌اى كه آب در يكى از آنها بريزيم، اين آب در تمام ظروف به حركت در مى‌آيد تا زمانى كه آب‌ها در يك سطح قرار گيرند، در آن هنگام سكوت و سكون مطلق حكمفرما خواهد شد. استونتر دانشمند فلكى مى‌گويد: «علوم تا به حال عمر خيلى از اشيا را محاسبه كرده، مانند: عمر زمين، سنگ‌هاى شهابى، عمر ماه و آفتاب، عمر كهكشان ما و بالاخره عمر دنيا، و مدت لازم براى تركيب و تجزيه عناصر مختلف، تقريباً همه اينها به هم نزديك يعنى در حدود شش ميليارد سال (از آغاز پيدايش جهان مى‌گذرد). [١]

در پايان اين مقال بار ديگر تكرار مى‌كنيم كه گفتار ابراهيم عليه السلام در آيات فوق بيشتر ناظر به مسأله اثبات وجود خدا از طريق اين حكم عقلى است كه شى‌ء متغير نمى‌تواند جاودانى باشد هرچند براهين ديگر حركت نيز در عمق استدلال ابراهيم عليه السلام نهفته است. (دقّت كنيد).

[١]. اثبات وجود خدا، صفحه ١٦٠.