پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - چرا در عالم حس خانه كردهاند؟!

و از آنجا كه گروهى از خادمان بتخانه و بتكده و حتى بسيارى از حاكمان طاغوتى از اين رهگذر منتفع مى‌شوند به آن دامن مى‌زنند و سرانجام به صورت آئين رسمى يك كشور در مى‌آيد.

اين راستى عجيب است كه حتى بسيارى از خداپرستان واقعى گاه رسوبات اين افكار در اعماق ذهنشان وجود دارد، و مثلًا بعضى از عوام به هنگام سوگند خوردن مى‌گويند: قسم به خدايى كه در آسمان است!! و يا تصوّر مى‌كنند هنگامى كه براى دعا دست به آسمان بلند مى‌كنيم اشاره به خدايى مى‌كنيم كه در آسمان بر تخت قدرت نشسته است، و فرشتگان در اطراف او جمع‌اند!

غافل از اين‌كه نه خدا در آسمان و نه بلند كردن دست به هنگام دعا اشاره به قرارگاه او است بلكه اين بلند كردن دست نشانه تسليم و اضطرار است و يا همان‌گونه كه در بعضى از روايات وارد شده به خاطر آن است كه نعمت‌هاى خدا از آسمان فرود مى‌آيد، باران و نور آفتاب كه مايه حيات هر موجود زنده‌اى است از آنجا است، و توجّه به آسمان توجّهى است به خالق بلند مقام، اين نعمت‌ها.

به هر حال تا انسان از نظر فكرى ورزيده و پخته نشود دور كردن آثار شرك از او مشكل است.

بنى‌اسرائيل با آن‌كه ساليان دراز در مكتب توحيدى پيامبر اولوالعزمى همچون موسى عليه السلام پرورش يافتند، و آثار عظمت او را به هنگام نجات از چنگال فرعونيان و عبور از نيل با چشم خود ديدند، باز همين كه از كنار بت‌پرستان عبور كردند و چشمشان به بت‌ها افتاد به عقب برگشتند و دست به دامن موسى عليه السلام زده، تقاضاى بت‌سازى! از او كردند كه با عكس‌العمل شديد موسى عليه السلام روبه‌رو