پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٠ - در تمام شدائد به او پناه مىبريد

سپس مى‌افزايد: « (امّا) هنگامى كه ناراحتى و رنج را از شما برطرف ساخت، آنگاه گروهى از شما براى پروردگارشان همتا قائل مى شوند»: «ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ».

تعبير به «فريق» (گروهى) اشاره به اين است كه گروه ديگرى به راستى بعد از اين ماجرا راه خود را عوض مى‌كنند، فصل نوينى در زندگى آنها آغاز مى‌شود، و شرك جاى خود را به يكتاپرستى مى‌دهد، و اين يكى از فلسفه‌هاى آفات و بلاها، و درد رنج‌هاى ناخواسته بشر است كه گروهى را بيدار ساخته و تربيت مى‌كند. [١]

«ضُرّ» (بر وزن حُرّ) و «ضَرّ» (بر وزن شَرّ) به عقيده بعضى از ارباب لغت هر دو به يك معنا است، و مفهوم آن ضد نفع است، ولى بعضى واژه دوم را به مفهوم ضرر و واژه اول را به معناى بدحالى تفسير كرده‌اند.

راغب در مفردات مى‌گويد: «ضُرّ» به معناى بدحالى است خواه از نظر روحى باشد به خاطر كمى دانش و فضيلت و عفّت، يا در بدن باشد به خاطر نقص عضو (و بيمارى) و يا در جنبه‌هاى ظاهرى مانند كمى مال و مقام (فقر و بى‌آبرويى). [٢]

به هر حال مفهوم وسيع دارد كه انواع ناراحتى‌ها و مصائب و بيمارى‌ها و فقدان‌ها را شامل مى‌شود.

به اين نكته نيز بايد توجّه داشت؟ همان‌گونه كه در لسان العرب آمده كشف‌

[١]. اين‌كه بعضى احتمال داده‌اند «من» در جمله «فريق منكم» بيانيه باشد نه تبعيضيه، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد، و مخالف چيزى است كه در آيه ٣٢ سوره لقمان آمده است، «فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ». (به تفسير روح المعانى مراجعه كنيد).

[٢]. لسان العرب، مجمع البحرين، و مفردات راغب.