پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٨ - اين همه اهميت به مسأله توحيد و شرك چرا؟

اجزايش را در ارتباط با هم مورد مطالعه قرارداد و اگر موجودات جهان را به صورت موجوداتى پراكنده خيال كنيم در شناخت جهان گرفتار اشتباه فراوان خواهيم شد.

اين درس را ما از كجا آموخته‌ايم كه عالم هستى يك واحد است؟ از مسأله يگانگى خدا، زيرا وحدت خداوند دليل بر وحدت جهان و وحدت جهان نشانه‌اى از وحدت او است: «مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعْ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ»: «در آفرينش خداوند رحمان هيچ تضاد و عيبى نمى بينى.

بار ديگر نگاه كن، آيا هيچ شكاف و خللى مشاهده مى كنى؟!». [١]

٣. مهمترين سرچشمه پيشرفت و تكامل در جهان انسانيّت وحدت جامعه بشرى است، هميشه اختلاف و پراكندگى موجب ويرانى و ضعف و سستى و عقب ماندگى بوده و هست، و اتحاد و يگانگى سرمايه اصلى قوّت و قدرت و عمران و آبادى است.

ايمان به خداوند يگانه حلقه اتصالى است كه قلوب ميلياردها انسان را به هم پيوند مى‌دهد و اختلافات نژادى و جغرافيايى و قومى و زبان را در خود هضم مى‌كند.

جامعه عرب در عصر جاهليت، به خاطر انحراف از اصل توحيد و ايمان هر قبيله به بتى جدا از بت‌هاى قبيله ديگر، در نهايت ضعف و بدبختى بود، ولى اسلام آمد بت‌ها را شكست و دلهايشان را با زنجير توحيد به هم پيوند داد، و در مدت كوتاهى چنان جامعه نيرومند و پيشرفته‌اى از آنها ساخت كه نه تنها بر

[١]. سوره ملك، آيه ٣.