پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨ - سقوط وحشتناك

و سپس، ده دستور مهم الهى را بر مى‌شمرد كه از آنها به «ده فرمان» پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله تعبير كرده‌اند، و نخستين فرمان دعوت به توحيد است، مى‌فرمايد:

«اين كه چيزى را همتاى خدا قرار ندهيد»: «أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً».

شرح نه فرمان ديگر را در ذيل همين آيات در تفسير نمونه بخوانيد.

بهشت بر مشركان حرام است‌

در هفتمين آيه در مورد اهميت خطر شرك تعبير تازه‌اى به كار رفته است، و از زبان حضرت مسيح خطاب به بنى‌اسرائيل مى‌گويد: «زيرا هر كس همتايى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده؛ و جايگاه او دوزخ است»:

«إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ».

با توجّه به اين‌كه در جمله اوّل نام خدا برده شده است، در جمله دوم يعنى جمله‌ «فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ» قاعدتاً بايد ضمير به كار رود، ولى مجدداً نام خداوند تكرار شده و اين خود نوعى تأكيد و دليل بر اهميت مطلب است.

و در پايان آيه مى‌افزايد: «و براى ستمكاران، هيچ يار و ياورى نيست»: «وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ».

و اين دليل ديگرى است بر ظالم بودن مشركان، و اين‌كه هيچ‌كس در قيامت جرأت دفاع از آنها را ندارد.