پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٥ - اشاره

اشاره‌

برهان صدّيقين كه به عنوان يكى از دلايل اثبات وجود خدا با الهام از قرآن مجيد و روايات مورد توجّه علما و فلاسفه اسلامى قرار گرفته، و چنانچه از نامش پيدا است يك دليل عمومى و همگانى نيست و تنها براى اشخاصّى است كه در مسائل عقيدتى و فلسفى اطلاعات و عمق بيشترى دارند، و از دقت و لطف قريحه قابل ملاحظه‌اى بهره‌منداند.

دليلى است كمى پيچيده، ولى در مقابل ظريف و لطيف و روح‌پرور.

اساس دليل بر اين است كه به جاى اين‌كه ما از مطالعه مخلوقات پى به خالق بريم، از مطالعه ذات پاك او به ذات پاكش پى مى‌بريم، و به مقتضاى «يا مَنْ دَلَّ عَلى‌ ذاتِه بِذاتِه‌» خود او را طريق وصول به او قرار مى‌دهيم، و تمام پيچيدگى و ظرافت اين برهان از همين است كه چگونه ممكن است دليل و مدّعا را يكى كرد؟!

مسأله اين است كه وجودى در اين جهان هست، سپس ما به تحليل اصل وجود مى‌پردازيم، و با يك تحليل ظريف به اينجا مى‌رسيم كه اصل وجود بايد واجب باشد!

اين فقط يك اشاره كوتاه است و قبول مى‌كنيم براى چنين مطلبى كافى نيست، شرح بيشتر آن را به بعد موكول مى‌كنيم و فعلًا به سراغ قرآن مى‌رويم و به‌