پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٣ - اشاره

اشاره:

يكى ديگر از مهمترين شعب توحيد افعالى، توحيد در مالكيّت است، يعنى مالك حقيقى، هم از نظر تكوين، و هم از نظر تشريع، ذات پاك خدا است، و بقيه مالكيّت‌ها همه جنبه مجازى و غير مستقل دارد.

توضيح اين‌كه: مالكيّت بر دو گونه است: مالكيّت حقيقى (تكوينى) و مالكيّت حقوقى (تشريعى)

مالك حقيقى كسى است كه داراى سلطه تكوينى و خارجى بر چيزى باشد، و امّا مالكيّت حقوقى و تشريعى، همان قراردادى است كه سلطه قانونى را بر چيزى امضاء مى‌كند، مثل مالكيّت انسان نسبت به اموال خود. هر دو نوع مالكيّت، از دريچه چشم يك موّحد، در عالم هستى، در درجه اوّل از آن خدا است، او است كه داراى سلطه وجودى بر همه اشياء جهان است، چرا كه همه موجودات از اويند، فيض وجود را لحظه به لحظه از او مى‌گيرند، و همه وابسته به او هستند، و به اين ترتيب مالكيّت حقيقى او بر همه چيز به طور همه جانبه و تمام عيار ثابت است.

از نظر مالكيّت قانونى، نيز همه چيز از آن او است، چرا كه خالق و آفريدگار و ايجاد كننده همه اشياء، او مى‌باشد، و حتى آنچه را ما توليد مى‌كنيم، تمام وسائل توليد را، او به ما مرحمت كرده، بنابراين: