پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٧ - اشاره

اشاره‌

پايه بت‌پرستى را وهم و پندار تشكيل مى‌دهد، و هر قدر نيروى وهم و خيال انسان قويتر و فعّال‌تر باشد دامنه‌هاى پندارهاى او در مورد بت و بركات و آثار آن، بيشتر خواهد بود، تا آنجا كه يك مشت موجودات فاقد شعور و عقل، موجوداتى بى‌جان و كم ارزش، و ساخته شده از سنگ و چوب را، آنچنان بر بال و پر وهم و خيال مى‌نشاند و به آسمان پرواز مى‌دهد كه همه گونه قدرت را براى آنها قائل مى‌شود، و براى استفاده از اين بركات موهوم سر بر آستانشان مى‌سايد!

آرى وجود منافع خيالى در بت‌ها يكى ديگر از سرچشمه‌هاى بت‌پرستى در طول تاريخ بوده است.

با اين اشاره به سراغ قرآن مجيد مى‌رويم و به آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم:

١. «وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَايَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَايَعْلَمُ فِي السَّمَوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ». [١]

٢. «وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ». [٢]

[١]. سوره يونس، آيه ١٨.

[٢]. سوره يس، آيه ٧٤.