سپس مى‌افزايد: «آنها را به عذاب‌ها و مجازات‌هاى هشدار دهنده گرفتار نموديم، شايد بيدار شوند و به راه حق بازگردند» «وَ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ».
خشكسالى و قحطى و كمبود ميوه‌ها،- چنان كه در آيه ١٣٠ سوره «اعراف» آمده، «وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ»- به سراغ آنها آمد.
گاه رنگ آب نيل به «رنگ خون» در مى‌آمد كه نه براى شرب قابل استفاده بود، و نه براى كشاورزى، و گاه آفات نباتى، غلات آنها را نابود كرد.
اين حوادث تلخ و دردناك، گر چه موقتاً آنها را بيدار مى‌كرد و دست به دامن موسى‌ عليه السلام مى‌زدند هنگامى كه طوفان حادثه فرو مى‌نشست همه چيز را به دست فراموشى مى‌سپردند، و موسى‌ عليه السلام را آماج انواع تيرهاى تهمت قرار مى‌دادند.
***
چنان كه در آيه بعد مى‌خوانيم: «آنها گفتند: اى ساحر! پروردگارت را به عهدى كه با تو كرده است، بخوان! تا ما را از اين درد و رنج و بلا و مصيبت رهائى بخشد، و مطمئن باش كه ما راه هدايت را پيش خواهيم گرفت»! «وَ قالُوا يا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ».
چه تعبير عجيبى! از يكسو، ساحرش مى‌خوانند، و از سوى ديگر براى رفع بلا، دست به دامنش مى‌زنند! و از سوى سوم به او وعده قبول هدايت مى‌دهند!
و عدم تناسب اين امور سه‌گانه در ظاهر، با يكديگر، سبب تفسيرهاى گوناگونى شده است:
بعضى گفته‌اند: «ساحر» در اينجا به معنى «عالم» است، چرا كه در آن زمان و