٧ وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ٨ أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلاتَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ كَفى‌ بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ٩ قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌ إِلَىَّ وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ
١٠ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بنى‌اسرائيل عَلى‌ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
ترجمه:
٧- هنگامى كه آيات روشن ما بر آنان خوانده مى‌شود كافران در برابر حقى كه براى آنها آمده مى‌گويند: «اين سحرى آشكار است»!
٨- بلكه مى‌گويند: «اين آيات را بر خدا افتراء بسته است»! بگو: «اگر من آن را به دروغ به خدا نسبت داده باشم شما نمى‌توانيد در برابر خداوند از من دفاع كنيد. او كارهائى را كه شما در آن وارد مى‌شويد بهتر مى‌داند؛ همين بس كه خداوند گواه ميان من و شما باشد؛ و او آمرزنده و مهربان است»!
٩- بگو: «من پيامبر نوظهورى نيستم؛ و نمى‌دانم با من و با شما چه خواهد شد؛ من