منظور اين است: «تو با اين كه درس نخوانده‌اى، به سهولت و راحتى مى‌توانى اين آيات پر محتوا را كه بيانگر وحى و اعجاز الهى است قرائت كنى».
ولى تفسير اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد، و در واقع اين آيه شبيه آيه‌اى است كه در سوره «قمر» چند بار تكرار شده است: وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ: «ما قرآن را براى يادآورى آسان ساختيم؛ آيا كسى هست كه متذكر شود»؟!
***
ولى از آنجا كه با همه اين اوصاف، باز گروهى در برابر كلام حق تسليم نمى‌شوند، در آخرين آيه، آنها را مورد تهديد قرار داده، مى‌گويد: «اگر با اين همه، آنها پذيرا نشوند، تو منتظر باش، آنها نيز منتظرند»! «فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ».
تو منتظر وعده‌هاى الهى در زمينه پيروزى بر كفار باش، و آنها منتظر شكست باشند.
تو منتظر مجازات دردناك الهى درباره اين قوم لجوج و ستمگر باش، آنها نيز در پندار خود انتظار شكست و ناكامى تو را مى‌كشند، تا معلوم شود كدام يك از اين دو انتظار صحيح است؟!
بنابراين، هرگز نبايد از اين آيه، چنين نتيجه‌گيرى كرد كه، خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد به كلى دست از تبليغ آنها بكشد، و تلاش‌ها و كوشش‌هايش را متوقف سازد، و تنها به انتظار قناعت كند، بلكه اين يك نوع تهديد است كه براى بيدار ساختن افراد لجوج به كار مى‌رود.
***