تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٠٨ - شرح آيات

چهارم: گروه آسيان كه از برخى مكاتب فلسفى تأثّر پذيرفته بودند. [٦٧] عيسى بن مريم آمد تا تمام اين دشوارى و تكلّف در دين را نفى كند و مردم را به پرستش پروردگار يكتاى خود بازگرداند، و به ايشان امر كند كه به روح دين اهتمام ورزند نه تنها به حدود اجرايى آن و چنان كه گويند به آنها گفت: «اى رهبران كور كه در مورد پشه‌اى حساب مى‌كنيد و مو را از ماست مى‌كشيد و آن گاه شترى را يك جا مى‌بلعيد! شما بيرون و ظاهر كاسه و بشقاب را پاكيزه مى‌كنيد در حالى كه درون آن دو پر از پليدى و چرك است، واى بر شما اى كاتبان و فريسيان رياكار! شما به گورهاى پاكيزه سپيدى مى‌مانيد كه برونش رنگ آميزى زيبايى است و درونش استخوانهايى پوسيده». [٦٨] وى عامّه مردم را مخاطب ساخت و درباره عالمان فاجر چنين گفت

«به حقيقت شما را گويم: براستى، بدترين مردم همانا مرد دانايى است كه دنيا را بر دانش خود ترجيح مى‌دهد، و آن را دوست دارد و مى‌جويد، و براى آن مى‌كوشد تا آنجا كه اگر تواند مردم را سرگردان و حيران سازد بيگمان چنان كند، پهنه تابش خورشيد كور را چه سود دهد كه آن را نتواند ديد، همچنين دانش دانايى كه به علم خود عمل نكند او را سودى ندهد. درختان را چه بسيار ميوه‌ها باشد ولى همه سودمند، و خوردنى نيست، و چه بسيارند دانشمندان، ولى همه آنان از آنچه دانند سود نبرند، و چه پهناور است زمين، ولى تمام نقاط آن مسكونى نيست، و چه بسيارند سخنوران ولى تمامى سخنانشان راست نباشد و تصديق نشود. پس از دانايان دروغزن خود را حفظ كنيد، آنهايى كه پشمينه پوشند و سر خود را به زير افكنند، تا خطاهاى خويش را به تزوير درست وانمود كنند،/ ٥١٠ و از زير ابروانشان خيره نگرند چنان كه گرگان خيره نگرند، و سخنانشان خلاف كردارشان باشد، و آيا از خار بن‌