تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٥ - شرح آيات

مشروع خود را مطالبه مى‌كنند،/ ٣٨٠ و قرآن بدين سان زبانهاى صاحبان نفسهاى ناتوان و بيمار دلان را كه همواره در كنار نيرومند و بر ضد ناتوان قرار مى‌گيرند، مى‌برد و كوتاه مى‌كند.

[٤٢] بنا بر اين ملامت بر چه كسى واقع مى‌شود؟ و چه كسى مسئول امر واقع فساد است؟ مسئول اصلى و نخستين در مورد مشكلات مبارزه و نبرد همان حكمرانان ستمگرند كه مى‌خواهند بر مردم چيره باشند و به نشر فساد بپردازند.

«إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِ‌- به راستى، ملامت در خور كسانى است كه به مردم ستم مى‌كنند و به ناحقّ در روى زمين سركشى مى‌كنند.» پس نيروهاى استكبارى كه براى گسترش تسلّط فاسد خود بل ملّتها مى‌كوشند و سازمانهاى اجرايى آنها مسئول مشكلات و بدبختيهاى ملّتهايند، امّا دفاع مردم از خود و مصالح خويش همان جهاد مشروع براى بازگرداندن حقوق تباه شده خويش است، و ترور و وحشت سياستى است كه مستكبران و سازمانهاى ارتجاعى اجرايى آنها به مورد اجرا مى‌گذارند و چيزى نيست كه اصلاح كنندگان و مدافعان از حقوق خود از آن ناگزير باشند. و پروردگار ما گردنكشان را به سخت‌ترين عذاب تهديد مى‌كند.

«أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌- براى آنهاست عذابى دردآور.» كه آن را در دنيا مى‌بينند و چه بسا كه براى آخرت به تأخير افكنده شود.

[٤٣] اگر ما خواهان پيروزى بر آن ستمگران باشيم نياز مبرم به صبر و شكيبايى داريم.

نخست: صبر و پايدارى در برابر عوامل فريبنده از سوى دشمن، چه ستمگر انواع رؤياها و آرزوهاى گوناگون را كه همه آنها دروغين است در اجتماع تبليغ مى‌كند.

دوم: شكيبايى براى مبارزه با وحشت آفرينى و قلع و قمعى كه دشمن به كار مى‌برد.