دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٤/ ١ جنگ بدر

پيامبر خدا فرمود: «اى عبيدة بن حارث، برخيز! اى حمزه، برخيز! اى على، برخيز!».

پس چون برخاستند و به آنان نزديك شدند، گفتند: شما كيستيد؟

عبيده گفت: عبيده. و حمزه گفت: حمزه. و على گفت: على.

گفتند: آرى، همتايان ارجمندى هستيد. پس عبيده كه مسن‌ترين فرد گروه بود با عتبة بن ربيعه، و حمزه با شيبة بن ربيعه، و على ٧ با وليد بن عُتبه رويارو شدند.

حمزه، در كشتن شيبه به وى مهلت نداد و على ٧ نيز در كشتن وليد، و دو ضربه ميان عبيده و عتبه ردّ و بدل شد؛ ولى هر دو در برابر هم ايستادگى مى‌كردند و حمزه و على ٧ با شمشيرهايشان به سوى عتبه بازگشتند و كارش را تمام كردند و عبيده را برداشتند و به همراهانش رساندند.

١٤٣. المناقب، ابن شهر آشوب: اختلافى نيست كه نخستين مبارزان اسلام، على ٧ و حمزه و ابو عبيدة بن حارث در جنگ بدرند. شعبى مى‌گويد: سپس على ٧، تنها و استوار، به گروه دشمنْ حمله بُرد.

١٤٤. امام على ٧: من در جنگ بدر از جرئت مكّيان تعجّب كردم. با اين كه من، وليد بن عتبه را كشته بودم و حمزه، عتبه را و هر دو در كشتن شيبه شركت كرده بوديم، حنظلة بن ابى سفيان به من رو آورد و چون به من نزديك شد، با شمشير، ضربه‌اى به او زدم كه چشمانش از كاسه سر بيرون زد و بى‌جان بر زمين افتاد.

١٤٥. الإرشاد: امير مؤمنان، پس از آن كه كسى براى مبارزه با عاص پسر سعيد بن عاص پا پيش نگذاشت، به رويارويى‌اش رفت و بى‌درنگ، او را كشت و نيز حنظلة بن‌