انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤١ - مجلس ٨٤ سه سفارش كه موجب نجات انسان مىشود

افراط نورزد و همچنين در زماني که فقير و تهي دست است يعني دستش خالي است که قهراً در آنجا ديگر نمي تواند تندروي کند؛ البتّه امکان دارد بعضي افراد فقير و تهي دست باشند که خرج هاي ندانم کاري مي‌کنند و ما اين چيزها را در جامعه مي‌بينيم. بعضي ها درآمدشان کم است و زندگي شان کفاف نمي کند ولي وقتي پولي به دستشان مي‌رسد اسراف مي‌کنند. حضرت صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايند: چه در زماني که دارا است و چه در زماني که تهي دست است، بايد ميانه روي کند.

"وَ كَلِمَةُ الْعَدْلِ فِي الرِّضَا وَ السَّخَط" در زماني که انسان خوشحال و مسرور است، عدالت را رعايت کند که طبيعتاً در زمان خوشحالي و سر دماغ بودن، انسان دوست دارد و دلش مي‌خواهد تا حدّي که بتواند روش عادلانه را پيش گيرد ولي رعايت عدالت در زمان ناراحتي و غضب سخت است؛ لذا فرمود زماني که در حال سخط و غضب است حال اعتدال خودش را از دست ندهد.

خداوند تبارک و تعالي مي‌فرمايد: ﴿لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‌ اَلّا تَعْدِلُوا﴾١ مبادا خداي ناخواسته وقتي از کسي ناراحت و يا از او عصباني هستيد، اين ناراحتي شما را وادار کند به اينکه عدالت را کنار بگذاريد. حالا که عصباني شديد، باز مواظب باشيد، آنچه را که خدا مي‌خواهد همان را اجرا کنيد. نگوييد من مي‌خواهم انتقام بگيرم.

اين موارد واقعاً جزو چيزهائي است که انسان را نجات مي‌دهد. انصافاً اگر انسان خودش را در اين مراحل مراقبت کند به مرحله نجات مي‌رسد.

١ . سوره مبارکه مائده، آيه ٨