انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨ - مجلس ٦٥ استغفار پيامبر

بلکه در صدد نجات ديگران هم هستند يعني تنها دنبال نجات خودشان نيستند بلکه ديگران را هم بواسطه نصيحت کردن از عذاب خدا نجات مي‌دهد.

البتّه هستند کساني که فقط خودشان را دوست دارند چون محبّت به خود، يک نوع محبّت ذاتي است و مخصوص انسانها هم نيست بلکه حيوانات هم دارند و خداوند، ذاتاً خود دوستي را در غريزه قرار داده است لذا هر زماني احساس مي‌کند دشمن به او نزديک مي‌شود، فرار مي‌کند. اين فرار، نشان دهنده محبّت به نفس است چون حبّ نفس دارد. اگر انسان بخواهد حبّ نفس داشته باشد با حيوانات در اين وجه مشترک است و امتياز خاصّي براي انسان نيست؛ پس اگر مي‌خواهد امتيازي جدا از ساير حيوانات داشته باشد علاوه بر اينکه خودش را دوست مي‌دارد، بايد ديگران را هم دوست بدارد. از صدمه خوردن ديگران ناراحت شود. از اينکه ديگران در رنج هستند، متأثّر گردد.

پيروان حضرت علي علیه‌السلام چون خودشان را اهل نجات مي‌بينند خير خواهانه دست ديگران را هم مي‌گيرند. براي خدا ديگران را ارشاد مي‌کنند و آنها را نيز نجات مي‌دهند. شايد خيرخواهي اشاره به همان امر به معروف و نهي از منکر باشد. شيعه هميشه اهل امر به معروف و نهي از منکر است، چرا؟ براي اينکه مبادا دوست و برادرش به جهنّم برود. خودش که به بهشت مي‌رود دوست دارد ديگران را هم بهشتي کند پس ان شاء الله سعي کنيم جزو اين سلسله از شيعيان باشيم. طوري باشيم که زير بغل ديگران را بگيريم.

اين حديث واقعاً زيبا است که حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم بيان کرده است که يا علي، شيعيان تو اين خصوصيّات را دارند که در پنهان از خدا مي‌ترسند؛ چون خيلي از انسانها هستند که در پنهاني کارهايي مي‌کند که در آشکارا نمي کنند. انسان بايد در جايي که جز خودش و خدا کس ديگري نيست خوف از خدا داشته