انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين
(١)
مجلس 60 ويژگى برادران اميرالمؤمنين(ع)
٧ ص
(٢)
مجلس 61 ويژگى دوستان و محبين اميرالمؤمنين(ع)
١٣ ص
(٣)
مجلس 62 رضايت خداوند متعال ثمره برادرى با اميرالمؤمنين(ع)
١٩ ص
(٤)
مجلس 63 على(ع) و شيعيان او دليل نزول رحمت هاى الهى
٢٣ ص
(٥)
مجلس 64 مقام و منزلت على(ع) و شيعيان ايشان نزد خدا و رسول گرامى اسلام
٢٩ ص
(٦)
مجلس 65 استغفار پيامبر
٣٧ ص
(٧)
مجلس 66 مقام شيعيان على(ع) نزد اهل آسمان و زمين
٤٣ ص
(٨)
مجلس 67 فضيلت شيعيان اميرالمؤمنين(ع) بر ساير مردم
٤٩ ص
(٩)
مجلس 68 نهى از مجالست با كسى كه انتفاعى نمى رساند
٥٧ ص
(١٠)
مجلس 69 هشت خصلت سزاوار مؤمن
٦١ ص
(١١)
مجلس 70 عدم ملامت مردم در جسارت كردن به هشت طائفه
٦٦ ص
(١٢)
مجلس 71 حرمت بهشت بر انسان بد زبان و دورى از دو خصلت
٦٩ ص
(١٣)
مجلس 72 سرعت در عقوبت چهار چيز
٧٥ ص
(١٤)
مجلس 73 قسم خداوند متعال بر عدم دخول چند دسته در بهشت
٨٠ ص
(١٥)
مجلس 74 كفر ده دسته به خداى متعال
٨٤ ص
(١٦)
مجلس 75 موارد دادن وليمه و چند سفارش اخلاقى
٨٨ ص
(١٧)
مجلس 76 علائم شخص تنبل و مسير درست زندگى عاقل
٩٣ ص
(١٨)
مجلس 77 مكارم اخلاق و مواظبت بر چهار چيز
١٠٠ ص
(١٩)
مجلس 78 كراهت خداوند متعال از برخى اعمال امت رسول الله
١٠٥ ص
(٢٠)
مجلس 79 عدم قبولى نماز هشت طايفه
١٠٩ ص
(٢١)
مجلس 80 شرائط بناء خانه اى در بهشت و بهترين مردم بودن
١١٧ ص
(٢٢)
مجلس 81 دور بودن سه طائفه از رحمت خدا
١٢٣ ص
(٢٣)
مجلس 82 سه حقيقت از حقائق ايمان
١٣١ ص
(٢٤)
مجلس 83 مردن قلب در مجالست با سه دسته
١٣٧ ص
(٢٥)
مجلس 84 سه سفارش كه موجب نجات انسان مىشود
١٤٠ ص
(٢٦)
مجلس 85 علائم مؤمن، متكلف و ظالم
١٤٧ ص
(٢٧)
مجلس 86 علائم منافق
١٥٣ ص
(٢٨)
مجلس 87 متواضع و رفعت مقام او بوسيله خداوند متعال
١٥٩ ص
(٢٩)
مجلس 88 دنيا در نگاه مؤمن و كافر و مقام مؤمن مريض
١٦٣ ص
(٣٠)
مجلس 89 سفارشات پيامبر گرامى اسلام
١٧٥ ص
(٣١)
مجلس 90 حب اهل بيت
١٨٢ ص
(٣٢)
مجلس 91 عاقبت سوء خلق، اطاعت زن و دروغ بستن بر پيامبر
١٨٩ ص
(٣٣)
مجلس 92 ثمرات مسواك زدن و اقسام خواب
١٩٧ ص
(٣٤)
مجلس 93 شبيه ترين انسان ها به رسول گرامى اسلام
٢١١ ص
(٣٥)
مجلس 94 عقل، محبوب ترين آفريده خداوند متعال
٢١٧ ص
(٣٦)
مجلس 95 هفت دستور طلايى
٢٢٥ ص
(٣٧)
مجلس 96 نام على(ع) بر پايه هاى عرش الهى
٢٣٥ ص
(٣٨)
مجلس 97 مقام على(ع) نزد خداوند متعال
٢٣٩ ص
(٣٩)
مجلس 98 سفارشات طلايى به دو صحابى گرامى
٢٤٣ ص
(٤٠)
مجلس 99 علائم يقين
٢٥١ ص
(٤١)
مجلس 100 آفات برخى اعمال درست انسان
٢٦٠ ص
(٤٢)
مجلس 101 محبوب ترين اعمال نزد خداوند متعال
٢٧١ ص
(٤٣)
مجلس 102 زينت هاى الهى
٢٧٩ ص
(٤٤)
مجلس 103 وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(1)
٢٨٤ ص
(٤٥)
مجلس 104 وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(2)
٢٩١ ص
(٤٦)
مجلس 105 هر چشمى روز قيامت گريان است مگر سه چشم
٢٩٦ ص
(٤٧)
مجلس 106 اسباب هلاكت و نجات انسان
٣٠١ ص
(٤٨)
مجلس 107 كذب حسن و صدق قبيح
٣٠٧ ص
(٤٩)
مجلس 108 چهار عمل ضايع كننده
٣١٣ ص
(٥٠)
مجلس 109 علائم مؤمن و متكلف
٣١٨ ص
(٥١)
مجلس 110 علائم منافق
٣٢٥ ص
(٥٢)
مجلس 111 جهل، بدترين نوع فقر
٣٢٩ ص
(٥٣)
مجلس 112 سفارش پيامبر
٣٣٦ ص
(٥٤)
مجلس 113 تكميل اعمال انسان در گرو دارا بودن سه خصلت
٣٤١ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص

انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٧٧ - مجلس ٨٩ سفارشات پيامبر گرامى اسلام

عرض کرد: يابن رسول الله، ناراحتي من از اين است که اين مردها اينقدر آزاد هستند و در نماز شرکت مي‌کنند ولي ما خانم ها محروم هستيم و خدا ما را از اين فيض بزرگ محروم کرده است. حضرت علیه‌السلام فرمود: چرا ناراحتي؟ مگر غير از اين است که شرکت آنها در جماعت براي بدست آوردن ثواب است؟ عرض کرد: بله، آقا جان. حضرت علیه‌السلام فرمود: همان ثواب را هم شما مي‌بريد. همين که در خانه خودت مي‌نشيني و نيّت مي‌کني که اگر آزاد بودم و مي‌توانستم به فلان مسجد مي‌رفتم همين براي بردن ثواب آن کافي است.

حضرت علیه‌السلام حتّي جهت را نيز معلوم مي‌کند چون هر مسجدي ممکن است ثوابش فرق داشته باشد و يا هر جماعتي ثوابش فرق کند حضرت علیه‌السلام فرمود: هر مسجدي را که نيّت کردي هر چند شارع به تو اجازه حضور نداده است امّا همان ثواب را به تو مي‌دهد. اين بيان نشان دهنده اين است که اسلام نخواسته آنها را بي بهره کند بلکه همان ثواب را مي‌دهد ولي بيشتر به خاطر اين است که بتواند جامعه را حفظ کند چون اگر اين قشر از جامعه در عفّت قرار بگيرند جامعه ما جامعه عفيفي مي‌شود.

"وَ لَا إِقَامَةٌ" خانم ها اذان و اقامه نگويند.

"وَ لَا عِيَادَةُ مَرِيضٍ" حتّي لازم نيست که به عيادت مريض بروند. با اينکه عيادت مريض اينقدر ثواب دارد امّا خدا اين را از خانم ها برداشته است.

"وَ لَا اتِّبَاعُ جَنَازَةٍ" حتّي تشييع جنازه هم نروند.

"وَ لَا هَرْوَلَةٌ بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ" در صفا و مروه که انسان مي‌رود بايد در يک قسمت هروله کند يعني بدن و دوشش را حرکت بدهد و اين بخاطر ماجراي حضرت هاجرعلیها‌السلام است که وقتي از دامنه کوه پايين مي‌آمد ديگر نمي توانست حضرت اسماعيل علیه‌السلام را ببيند لذا از ترس اينکه مبادا بچّه از بين برود سرعتش