انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٨ - مجلس ٩٥ هفت دستور طلايى
هيچکس به پاي من نمي رسد، اين خيلي وحشت دارد. کسي که عجب دارد چه بسا سرمايه و قدرت مالي و علمي هم دارد امّا قدرت مالي و علمي به جاي اينکه او را بلند کند به زمين ميزند چون نوعاً سر منشأ عجب، غرور است يعني اگر من خيلي غرور داشته باشم ديگر کسي را تحويل نمي گيرم و هيچکس را در مقابل خودم نمي بينم.
وقتي چند نفر کنار هم نشستند و شور و مشورت کردند، با شور و مشورت ديگر ندامت نمي آيد. خدا به هر کسي چيزي الهام ميکند و من و شما نتيجه را ميگيريم. مشاوره از کجا درست ميشود؟ از اينکه خودبيني نباشد. اگر کسي مستبد به رأي خودش باشد مشاوره نمي کند، ميگويد: من با فلاني چه کار دارم، خودم هر چه رأي بدهم همان درست است. خداوند متعال به پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم امر ميکند که ﴿وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ﴾١ با آنها مشاوره کن، مگر پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم هم بايد مشاوره کند؟ آيا براي پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم مشاوره معنا دارد؟ اينکه ما مشاوره کنيم درست است براي اينکه نمي دانيم راه حقّ کدام است پس بايد کنار هم بنشينيم و با هم تبادل نظر کنيم و يک راه احسن را انتخاب کنيم، امّا پيغمبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم که متّصل به منبع وحي است و با وحي خدا در ارتباط است، اشتباه و خطا در او نيست، حضرت صلی الله علیه و آله و سلم حقيقت و واقع را ميبيند، کسي که واقع را ميبيند بايد با ديگران مشاوره کند؟
چرا خداوند متعال در قرآن به پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم امر فرموده است: مشاوره کن، بعد تصميم بگير و وقتي نتيجه مشاوره را گرفتي حالا توکّل به خدا کن؟ در مورد مشاوره حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم علما خيلي قلم فرسايي کرده اند که چطور ميشود خدا به پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم امر به مشاوره کرده است؟
١ . سوره مبارکه آل عمران، آيه ١٥٩.