انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٢ - مجلس ٨٢ سه حقيقت از حقائق ايمان
بالايي دارد و نسبت به کسي که از وضع مالي خوبي برخوردار باشد و انفاق کند کارش خيلي با ارزش تر است. البتّه اين آقاي پولدار هم کار خوبي کرده ولي هنري نکرده است. خدا به او مال داده و الحمدلله دستش پر است، حالا چند توماني هم به بيچاره اي کمک کرده است. اين دو مورد خيلي با هم فرق دارند.
قربان پيغمبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم بشوم که مصداق بارز آن نوع انفاق، خود وجود مقدّس رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بود. ايشان حتّي لباس تن مبارکشان را درآورد و به فقير داد. به اين اندازه در راه خدا انفاق ميکرد. دختر گراميشان حضرت زهرا علیهاالسلام نيز چنين بودند. وقتي حضرت پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به ايشان اعتراض کرد که چرا لباس شب عروسي ات را به فقير دادي؟ حضرت علیهاالسلام فرمود: پدر جان، من از شما ياد گرفتم. خودتان لباس تنتان را به فقير داديد در حالي که لباسي نداشتيد.
ببينيد اينها درسهايي است که واقعاً بزرگان ما به آن عمل ميکردند. بي خود نبود که حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم به دخترش ميفرمود: "فِدَاهَا اَبُوهَا"١ بابا جان به قربان تو بشوم. ايشان داراي کمالات بودند. حقيقت ايمان را دارا بودند. هم براي مردم فرمودند و هم خودشان به آن عمل کردند. اي کاش که ما هم همينطور باشيم. اي کاش ما هم همينطور که ميگوييم توفيق عملش را خدا به ما بدهد که ان شاء الله در عمل هم موفّق باشيم.
"وَ إِنْصَافُكَ النَّاسَ مِنْ نَفْسِكَ" شما را به خدا، حاضريد مردم را از طرف خودتان انصاف بدهيد؟ يعني هر چيزي که براي خودتان ميخواهيد براي ديگران هم بخواهيد و هر آنچه را که براي خودتان بد ميدانيد براي ديگران هم بد بدانيد؟ آيا اينطور هستيم؟ نه، فکر نمي کنم اينطور باشيم؛ چون در بعضي از مواقع ميبينيم خيلي کارها را اگر ديگران در حقّ ما انجام دهند،
١ . امالي صدوق، ص ٢٣٤