انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٧٥ - مجلس ١٠١ محبوب ترين اعمال نزد خداوند متعال

بيشتر بهرمند مي‌شود. ﴿وَ مَنْ‌ يَتَّقِ‌ اللَّهَ‌ يَجْعَلْ‌ لَهُ‌ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِب﴾١ هر کس تقواي خدا را پيشه کند راه گشايش را براي او قرار مي‌دهيم و روزي اش را از جايي که فکرش را هم نمي کند، مي‌رسانيم؛ البتّه ممکن است همين بندگان صالح خدا هم در محک آزمايش قرار بگيرند.

حضرت صلی الله علیه و آله و سلم فرمود هر کس به روزي خداوند قانع باشد، او غني ترين مردم است. واقعاً بهترين سرمايه، قانع بودن است يعني انساني که قناعت دارد به کاخ پر از پول ديگران هم برود، اصلاً برايش اهمّيّت ندارد. وقتي کاخ ديگران را ديد نمي گويد واي چه کاخي دارد؟ مي‌گويد براي من همان خانه کوچکم به مراتب بهتر از کاخ ديگران است. همه آرامش روحي و رواني انسان زير سايه قناعت است. قناعت داشتن چقدر صفت خوبي است مخصوصاً اگر ما اهل علم قناعت داشته باشيم؛ چون نوعاً روحانيّت از نظر شرايط زندگي خيلي زياد مرفّه نيستند يعني نوعاً زندگي مادّي روحانيّت در همه اعصار و در تمام سال و در تمام شهرستانها ضعيف بوده است.

ممکن است در ميان روحانيّون عدّه اي هم باشند که خيلي مرفّه باشند که البتّه خداوند در هر طبقه اي اينطور قرار داده است ولي اکثريّت روحانيّت وضع و زندگي خوبي ندارند و معيشت آنها سخت است، درآمدشان کم است. دليل اين که روحانيّت اين وضعيّت را پذيرفته که سختي ها را تحمّل کند، اين است که بنا نيست دنيا به دست روحانيّت باشد چون از اوّل بنا نبوده است. اگر جدّ ما پيغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قبول مي‌کرد رؤساي ما دنيا دار مي‌شدند. به دنبال آنها ما هم دنيا دار مي‌شديم. آنها دنيا را نخواستند، از اوّل هم نخواستند. براي جدّ ما پيغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم دنيا مي‌آوردند ولي وي مي‌فرمود نمي خواهم، نيازي ندارم.

١ . سوره مبارکه طلاق، آيه ٢