انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٢ - مجلس ٩٥ هفت دستور طلايى

حالت را دارند؟ ما مي‌خواهيم وجوهات را به آقا بدهيم که به اين طلبه ها بدهد؟ خيلي ناراحت شدند و برايشان گران تمام شد.

غسل کردند و به محضر آيت الله بروجردي رفتند. براي ايشان عين قضيّه را تعريف کردند و گفتند: جناب آقا، اين چه وضع طلبه ها است؟ براي ما مقداري سنگين است. مرحوم آقا سر درس و بالاي منبر اشک مبارکش جاري شد. آقا گريه اش گرفت و گفت: فرزندان من، شما پدرتان را خجالت زده کرديد، آبروي مرا برديد، من چه کنم؟ من پدر پير شما هستم.

ما گفتيم: خدايا چه شده است؟ همه متأثّر و منقلب شديم که بعد آقا جريان را نقل کرد، بعد گفت: نور چشمان من، فرزندان عزيز من، سلام مرا به آن طلبه ها برسانيد، شايد الان پاي درس من نباشند، از شما تقاضا مي‌کنم به اين طلبه ها بگوييد آبروي ما در خطر است. آبروي ما در گرو رفتار شما است. آن روز آقاي بروجردي رحمه الله تحوّلي در منبرش ايجاد کرد.

مرحوم امام رحمه الله مي‌گفت: پايگاهمان دل مردم است. بالاتر بگويم دين مردم در دست شما است. اگر شما حرکتي کنيد و مردم از دين خارج شوند فرداي قيامت به جهنّم مي‌رويد. مسئوليّت ما خيلي سنگين است. خودمان، همسرمان، دخترمان و پسرمان، هيچ وقت طلبه با خانمش نبايد در همه جا بنشيند و همينطور صحبت کند اين کار بسيار زشت است و از نظر عفاف عمومي بد است.

بنابراين، پيغمبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: علي جان، هيچ ورعي بالاتر از مواظبت بر محارم خدا نيست. حرام خدا را مواظب باشيد که انجام ندهيد.

در روايتي اميرالمؤمنين علیه‌السلام مي‌فرمايد: "الْوَرَعُ‌ حَسَنٌ‌ وَ هُوَ مِنَ الْعُلَمَاءِ أَحْسَنُ"١ ورع را همه بايد داشته باشند امّا اگر علما داشته باشند چقدر عالي است.

١ . إرشاد القلوب إلى الصواب (ديلمي)، ج‌١، ص ١٩٣