انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٨ - مجلس ١٠٣ وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(١)

اينطور نباشيد. راجع به مال اينطور نباشيد، حرص نداشته باشيد. به قدري تلاش کنيد که آبرويتان حفظ شود. هر کس براي دنيا صبح کند بداند نسبت به خدا خشمگين است زيرا هر چه به او مي‌دهي باز کم است. از بس که حرصش زياد است هر چه خدا به او مي‌دهد قبول ندارد و راضي نمي شود.

"وَ مَنْ أَصْبَحَ يَشْكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بِهِ فَإِنَّمَا يَشْكُو رَبَّهُ" هر کس صبح کند در حالي که شکايت کند از مصيبتي که بر او نازل شده است در حقيقت از خدا شکايت کرده است. امکان ندارد انسان مصيبت نداشته باشد. درد و گرفتاري دارد، زنش مريض مي‌شود، بچّه اش مريض مي‌شود و يا خودش مريض مي‌شود، آسيب مالي مي‌بيند؛ خلاصه، دنيا مثل موج دريا است، نمي شود که در دريا باشي و دريا موج نداشته باشد يعني خدا از اوّل، بناي دنيا را اينگونه قرار داده است.

البتّه همه مصيبتها حکمت دارد. موج درياي دنيا هزار حکمت دارد ولي من بايد در مقابل اين امواج چه کنم؟ بنشينم نزد اطرافيانم و بگويم: نمي دانم چرا خدا با من قهر کرده است؟ خدا به من خوشي نداده است. حضرت صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: علي جان، در تورات آمده است که هر کس صبح کند در حالي که از مصيبت وارده شکايت کند مي‌دانيد شکايتش از کيست؟ شکايتش از خدا است. هر کس مصيبت را نقل کند حتّي اگر اسم خدا را هم نياورده باشد باز شکايت از خدا کرده است؛ پس واي به حال آن کسي که از خود خدا شکايت کند، لا اله الّا الله؛ بنابراين، هر کس صبح بلند شود و با ديدن مصيبت بگويد من چه گرفتاري مي‌کشم، بداند که شکايت از خدا کرده است.

"وَ مَنْ أَتَى غَنِيّاً فَتَضَعْضَعَ‌ لَهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِينِهِ" کسي که پولداري را ببيند و جلوي او تواضع داشته باشد دو سوّم دينش از دستش مي‌رود. در روايت ديگري حضرت صلی الله علیه و آله و سلم به اميرالمؤمنين علیه‌السلام مي‌فرمايد: يا علي، مواظب باش سلامي که به