انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٦ - مجلس ٧٩ عدم قبولى نماز هشت طايفه

مي‌گفتم هر کدام از شما آقايي را که به عنوان مرجع انتخاب کرده ايد بفرماييد تا من فتوايش را بگويم.

عزيزان، بار سنگيني بر دوش شما است. مواظب باشيد کاري نکنيد که عمل مردم باطل شود و فرداي قيامت بازخواست شويد. هر کس هر بزرگواري را قبول دارد شما نظر مرجع تقليدش را برايش بگوييد. اگر از خود شما پرسيدند که نظر شما با کيست؟ نظرتان را بگوييد ايرادي ندارد ولي مواظبت کنيد.

"وَ السَّكْرَانُ" نماز انسان مست قبول نمي شود. حالا مستِ چه باشد؟ آيا مستِ شراب منظور است يا نه، مست رياست و مقام و مست مال دنيا هم مراد است؟ ان شاء الله که شامل قسم دوّم نشود و الّا خيلي سخت مي‌شود که خداوند نماز کساني که مست دنيا هستند را نپذيرد.

"وَ الزِّبِّينُ" و مورد آخر که مورد هشتم است و خدا نمازش را قبول نمي کند "زبين" است. "زبين" ديگر کيست؟ فرمود: "وَ هُوَ الَّذِي يُدَافِعُ الْبَوْلَ وَ الْغَائِطَ" کسي که نماز مي‌خواند در حالي که دستشوئي دارد، ادرار دارد، تنبلي مي‌کند و توالت نمي رود. با همان وضع، وضو مي‌گيرد و نماز مي‌خواند. خدا نماز اين انسان ها را نيز قبول نمي کند.

در شرح لمعه آمده است يکي از جاهايي که براي نماز گزار کراهت دارد "مدافعة الاخبثين" است يعني انسان بخواهد ادرار خودش را نگهدارد و نماز بخواند. خدا نماز او را قبول نمي کند.

خدايا به حقّ محمّد و آل محمّد علیهما‌السلام توفيق عمل به اين وصيّت را به ما مرحمت بفرما.