انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٨ - مجلس ٨٠ شرائط بناء خانه اى در بهشت و بهترين مردم بودن

"مَنْ آوَى الْيَتِيمَ" کسي که بتواند يتيمي را پناه دهد، بچّه اي که پدر ندارد، مادر ندارد و بي سرپرست است را سرپرستي کند.

"وَ رَحِمَ‌ الضَّعِيفَ" کسي که به ضعفا رحم داشته باشد، به بيچارگان عنايت داشته باشد، داراي صفت و خصلت رحم باشد رحمانيّت خداوند او را هم به بهشت مي‌برد.

"وَ أَشْفَقَ عَلَى وَالِدَيْهِ" کسي که نسبت به پدر و مادر خود مهربان باشد. فرقي هم نمي کند که پدر و مادر در قيد حيات باشند يا از دنيا رفته باشند. "اشفاق به والدين" اختصاص به حال حيات آنها ندارد چون اين صفت کلّي است يعني چه زنده باشند و انسان دسترسي حضوري به پدر ومادر داشته باشد و يا اينکه از دست رفته باشند، باز انسان بايد مهرباني کند يعني آنها را فراموش نکند، به ياد آنها باشد، براي آنها خيرات بفرستد.

از يکي از معصومين علیهما‌السلام پرسيدند: آيا عاق والدين براي کساني است که پدر و مادرشان در قيد حيات مي‌باشند؟ حضرت علیه‌السلام فرمود: نه، اختصاص به حال حيات ندارد. چه بسا افرادي که در حال حيات نسبت به پدر و مادر خيلي مهرباني دارند و اشفاق و لطف دارند ولي بعد از مرگ آنها مورد عاق قرار مي‌گيرند و عاقّ والدين مي‌شوند. عرض کردند: وقتي پدر و مادر از دنيا رفته اند چطور مورد عاق آنها قرار مي‌گيرد؟ حضرت علیه‌السلام فرمود: اگر فرزند يادي از پدر و مادر نکند، اين اجحاف در حقّ پدر و مادر کرده است و در واقع حقوق آنها را رعايت نکرده است و اين خودش باعث مي‌شود که آنها در آن عالم او را عاق کنند. پس عاقّ والدين در هر دو عالم ممکن است. اگر کسي در حقّ پدر و مادر مهربان باشد، اين هم باعث مي‌شود که در بهشت، خانه اي براي او ساخته شود.