آقايي داشتيد قهراً ايشان هم با شما آقايي دارد. وقتي که حقّ اميرالمؤمنين علیه‌السلام را رعايت کرديد صد در صد ايشان هم حقّ شما را رعايت مي‌کند و هر که با ايشان مسالمت و رفتار خوب داشته باشد با خدا اين رفتار را داشته است.

"يَا عَلِيُّ، بَشِّرْ إِخْوَانَكَ بِأَنَّ اللَّهَ قَدْ رَضِيَ عَنْهُمْ" يا علي، به برادران و دوستانت مژده بده که خدا از آنها راضي است. برادر اميرالمؤمنين علیه‌السلام بودن خيلي حرف است. يکي از بزرگان هر وقت تعبير به عنوان برادر مي‌شد بي اختيار اشکش سرازير مي‌شد. مي‌پرسيديم: آقا، چرا گريه مي‌کني؟ مي‌گفت: آيا ما لياقت داريم که بگوييم برادر اميرالمؤمنين علیه‌السلام هستيم؟ خوش به حال کسي که لياقت اين عنوان و منسب را داشته باشد که به او بگويند: تو برادر اميرالمؤمنين علیه‌السلام هستي مثل اينکه الان به شما بگويند که برادر امام زمان عج الله هستي، چقدر مقام بالايي است.

حضرت صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: به برادرانت مژده بده که خدا از آنها راضي است، همين بس است. مرحوم ميرزا جواد ملکي رحمه الله مي‌گفت: ديگر چه مي‌خواهيد؟ آيا از اين منسب بالاتر هم داريم؟ آيا در عالم وجود، منسبي بالاتر از رضاي خدا داريم؟ خداي عزّوجل در هيچ کجا مبالغه نمي کند، اهل مبالغه نيست مثل من و شما نيست که درباره افراد مبالغه کند.

روزي آقايي بنا کرد به تعريف کردن از امام رحمه الله. مرحوم امام گفت: چه خبر است؟ مرز بزرگان را حفظ کنيد. ما کجا و ائمّه علیهما‌السلام کجا؟ زبانتان را کنترل کنيد. الان اينطور شده است. هر کسي را به هر منسبي نسبت مي‌دهند چه باسواد باشد، چه کم سواد و يا بي سواد به او لقب هاي آنچناني مي‌دهند. علّت همه اينها به ضعف دين برمي گردد. وقتي دين کنترل نداشته باشد زبان هم کنترل ندارد و هر چيزي را به هر کسي مي‌گويد امّا خدا اهل مبالغه نيست، اهل پشت هم اندازي نيست، خدا هر چيزي را به مقدار حقّش ادا مي‌کند.

فردي از بس اوصاف پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم را شنيده بود نزد اميرالمؤمنين علیه‌السلام آمد و سؤال کرد: آقا اين پيغمبر چه کسي بود؟ حضرت علیه‌السلام فرمود: من چه بگويم درباره