انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٨ - مجلس ٨٣ مردن قلب در مجالست با سه دسته

نشستن آلودگي دنيا را به همراه دارد. روحانيّون بزرگوار نبايد با آنها نشست و برخاست کنند.

نمي خواهم بگويم که قطع رابطه کنيد و آنها را راه ندهيد که از روحانيّت و دين فرار کنند امّا اگر خيلي هم رفاقت داشته باشي و با تو خيلي زياد نشست و برخاست کنند کم کم تو را هم از خدا دور مي‌کنند مگر اينکه واقعاً هدف مقدّسي داشته باشي که او را به طرف خدا بکشاني، دلش را نرم کني و بيشتر توجّه او را به ايتام و بيچارگان و مساجد و غيره جلب کني. اگر هدفتان اين باشد جداً خوب است امّا اگر هدف اين باشد که رفيق فلاني باشي و به او نزديک شوي تا کم کم دست شما هم چرب شود اينها بسيار بد است.

"وَ الْحَدِيثُ مَعَ النِّسَاءِ" اينکه زياد با زن بنشيند و صحبت و اختلاط کند.البتّه اينطور هم نباشد که به اتاق مطالعه برود و مشغول مطالعه باشد و بگذارد همسرش به حال خودش باشد. ببينيد چقدر دستور زيبايي به ما داده اند يعني زندگي را مختل نکنيد؛ خلاصه اينکه، آنها ضعيف اند و صحبت کردن زياد با آنها ممکن است آنها را اذيّت کند و خود شما هم صدمه ببينيد. خيلي مراقبت کنيد با اغنيا نباشيد، با اَنذال نباشيد، با نساء نباشيد. حضرت صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد زياد نشستن با آنها قلب را مي‌ميراند امّا گاهي بعضي برنامه ها به انسان نتيجه مثبت مي‌دهد و قلب را زنده مي‌کند. گاهي شخص خودش را به طرف طبقات ضعيف مي‌برد، چرا؟ مي‌گويد: مبادا مرا غرور بگيرد و با اين کار تکبّر را از خودش دور مي‌کند.

روزي شخصي از درباريان شاه عبّاس به شاه عبّاس گفت: خبر داريد اين آيت الله که مي‌گويي مرجع تقليد ما است و خيلي به او مي‌باليد، چه کار مي‌کند؟ شاه عبّاس گفت: چه کار مي‌کند؟ گفت: اين آقا در کوچه ها به راه مي‌افتد و با