انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨١ - مجلس ١٠٢ زينت هاى الهى
"وَ رَجُلٌ صَلَّى ثُمَّ عَقَّبَ إِلَى الصَّلَاةِ الْأُخْرَى" دوّم، کسي که نماز ميخواند مثل نماز ظهر و بعد از نماز ظهر مينشيند و تعقيبات ميخواند تا وقت نماز عصر شود يا نماز مغرب را ميخواند و تعقيبات ميخواند تا وقت نماز عشاء شود و نمازي را که خوانده به نماز ديگر پيوند ميزند.
"فَهُوَ ضَيْفُ اللَّهِ وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكْرِمَ ضَيْفَهُ" حضرت صلی الله علیه و آله و سلم ميفرمايد: اين فرد، مهمان خدا است و بر خدا لازم است که از مهمانش پذيرايي کند؛ پس يکي از جاهايي که لطف خدا شاملتان ميشود اينجا است. اگر حاجتي داريد بين دو نماز بخواهيد چون مهمان خدا هستيد. مهمان عزيز است، کسي که به عنوان مهمان به خانه شما بيايد و از شما طلب آب کند آيا شما به او آب نمي دهيد؟ حتماً خواسته اش را برآوده ميکنيد.
"وَ الْحَاجُّ وَ الْمُعْتَمِرُ فَهُمَا وَفْدُ اللَّهِ" سوّم، کسي که به حج برود بر خدا وارد شده است يعني مهمان خدا است. همانطور که اميرالمؤمنين علیهالسلام بالاي قبر سلمان نوشت که خدايا، سلمان مهمان تو شد يعني وارد بر تو ميشود؛ بنابراين ميفرمايد هر کس مکّه برود چه براي حج و چه براي عمره وارد بر خدا است.
"وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكْرِمَ وَفْدَهُ" و حقّ است بر خدا که بر واردش اکرام و پذيرايي کند. خداوند ان شاء الله ما را جزو اين سه دسته قرار دهد و مورد لطف آقا قرار بگيريم.
"يَا عَلِيُّ، ثَلَاثٌ ثَوَابُهُنَّ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ" بعضي از ثوابها فقط دنيايي هستند و ديگر در آخرت خبري از آن نيست و خدا در همين جا عوض آن را به انسان ميدهد و بعضي از ثوابها فقط آخرتي هستند و در دنيا چيزي داده نمي شود امّا بعضي ثوابها داريم که اثرش هم در دنيا است و هم در آخرت. بعضي از عملهاي ما هم ثواب اين دنيا را دارد و هم ثواب در آخرت. خيلي ارزش دارد.