انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٦ - مجلس ١٠٣ وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(١)
کرد با کمال لينت و احترام او را موعظه کرد امّا تو که آمدي مرا نصيحت کني اينطور به من فحش و ناسزا ميدهي و جسارت و بي حرمتي ميکني؟
براي شمايي که منبر ميرويد و با مردم روبرو هستيد اين يک واقعيّت است. چه در منبر و چه در جلسه خصوصي فرقي نمي کند هيچ سخني برنده تر و پيشرو تر از سخن لَيِّن نيست. يکي از اسباب و دامهايي که شما بتوانيد به واسطه آن، افراد فراري از خدا را به طرف خدا جذب کنيد همين است. با اخلاق خوب، با سخن پاکيزه موعظه کنيد. اگر واقعاً بنا است عوض شوند با سخن خوب بيشتر اميد است که عوض شوند تا به تندي گفتن. خدا در قرآن به پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: پيغمبر من، اگر تو بخواهي خشونت و تندي به کار ببري همه از کنار تو ميروند فلذا در اينجا ايشان به اميرالمؤمنين علیهالسلام ميفرمايد: علي جان، يکي از راههاي نيکي کردن اين است که کلام خوبي داشته باشي.
"وَ الصَّبْرُ عَلَى الْأَذَى" ميدانيد که مردم داري سخت است. سليقه ها و عقيده ها مختلف و متفاوت است. هر کسي حالت مزاجي متفاوتي دارد. آقاي روحاني در مسجد و در اجتماعات با اين افراد گوناگون بايد کنار بيايد. هر کس از روحاني يک انتظاري دارد. يکي ميگويد چرا آقا نماز را آهسته ميخواند؟ يکي ميگويد چرا تند ميخواند؟ اين روحاني بايد روش برخورد را بلد باشد، چه بسا ممکن است با خشونت با شما برخورد کنند، بايد تحمّل داشته باشيد. نبايد روحاني از کوره در برود.
مرحوم آيت الله شيخ جعفر شوشتري رحمه الله در صحن نجف مشغول نماز خواندن بودند. جمعيّت زيادي هم پشت سرشان نماز ميخواندند. نماز اوّل که تمام شد بين دو نماز يک مرتبه سيّدي از فقرا جلو آمد. سلام کرد و دست آقا را بوسيد و گفت: آقا حقّ مرا بدهيد. من سيّد هستم، خمس مرا بدهيد. تصادفاً