انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٥ - مجلس ١٠٣ وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(١)

حالا چه به فاميل بدهد و چه به غير فاميل ، چه به همکار بدهد چه به غير همکار، حالتش اين باشد که با سخاوت باشد.

"وَ طِيبُ الْكَلَامِ" دوّمين چيزي که از صفات نيک است آن است که کلام خوشي داشته باشد يعني سخن خوب بگويد، مؤدّب باشد. انسان از صحبت کردن با بعضي ها لذّت ببرد و اين خيلي ارزش دارد امّا برعکس، بعضي ها عفّت کلام و بيان ندارند. در صحبتهايشان به حالت سبکي حرف مي‌زنند. گاهي شخص مقابلشان را کوچک مي‌بينند. اين بسيار صفت بدي است. هميشه در سخنانتان سعي کنيد صحبتهاي مؤدّب، با آداب، تميز و با لسان نرم داشته باشيد.

خدا به حضرت موسي و هارون علیه‌السلام فرمود: وقتي مي‌خواهيد با هم حرف بزنيد، تندي نکنيد. در حرف زدن با خشونت حرف نزنيد. روحانيّون عزيزي که براي مردم منبر مي‌رويد حتّي اگر يک تعداد شراب خوار يا بي نماز هم پاي منبرت نشسته بودند، براي آنها احترام قائل باشيد. شما نبايد در منبر طوري صحبت کنيد که همه را از خودتان برانيد.

نقل مي‌کنند بزرگي نزد شخصي رفت و با تندي و بي حرمتي او را موعظه کرد. موعظه اش که تمام شد آن شخص گفت: تو اين همه مرا نصيحت کردي، من يک سؤال از تو دارم؟ گفت: بگو. گفت: من هر چه آدم بدي باشم آيا بدي من به فرعون مي‌رسد؟ آيا من مثل فرعون هستم؟ شخص عالم گفت: خير، انصافش اين است که تو مثل فرعون نيستي. فرعون ادّعاي ربوبيّت کرد، بدي تو در حدّ بدي فرعون نيست. آن شخص گفت: آيا تو به اندازه حضرت موسي علیه‌السلام مقام داري؟ گفت: خير، من کجا و موسي علیه‌السلام کجا. آن شخص گفت: پس چطور شد حضرت موسي علیه‌السلام که پيغمبر است وقتي فرعون را نصيحت