انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين
(١)
مجلس 60 ويژگى برادران اميرالمؤمنين(ع)
٧ ص
(٢)
مجلس 61 ويژگى دوستان و محبين اميرالمؤمنين(ع)
١٣ ص
(٣)
مجلس 62 رضايت خداوند متعال ثمره برادرى با اميرالمؤمنين(ع)
١٩ ص
(٤)
مجلس 63 على(ع) و شيعيان او دليل نزول رحمت هاى الهى
٢٣ ص
(٥)
مجلس 64 مقام و منزلت على(ع) و شيعيان ايشان نزد خدا و رسول گرامى اسلام
٢٩ ص
(٦)
مجلس 65 استغفار پيامبر
٣٧ ص
(٧)
مجلس 66 مقام شيعيان على(ع) نزد اهل آسمان و زمين
٤٣ ص
(٨)
مجلس 67 فضيلت شيعيان اميرالمؤمنين(ع) بر ساير مردم
٤٩ ص
(٩)
مجلس 68 نهى از مجالست با كسى كه انتفاعى نمى رساند
٥٧ ص
(١٠)
مجلس 69 هشت خصلت سزاوار مؤمن
٦١ ص
(١١)
مجلس 70 عدم ملامت مردم در جسارت كردن به هشت طائفه
٦٦ ص
(١٢)
مجلس 71 حرمت بهشت بر انسان بد زبان و دورى از دو خصلت
٦٩ ص
(١٣)
مجلس 72 سرعت در عقوبت چهار چيز
٧٥ ص
(١٤)
مجلس 73 قسم خداوند متعال بر عدم دخول چند دسته در بهشت
٨٠ ص
(١٥)
مجلس 74 كفر ده دسته به خداى متعال
٨٤ ص
(١٦)
مجلس 75 موارد دادن وليمه و چند سفارش اخلاقى
٨٨ ص
(١٧)
مجلس 76 علائم شخص تنبل و مسير درست زندگى عاقل
٩٣ ص
(١٨)
مجلس 77 مكارم اخلاق و مواظبت بر چهار چيز
١٠٠ ص
(١٩)
مجلس 78 كراهت خداوند متعال از برخى اعمال امت رسول الله
١٠٥ ص
(٢٠)
مجلس 79 عدم قبولى نماز هشت طايفه
١٠٩ ص
(٢١)
مجلس 80 شرائط بناء خانه اى در بهشت و بهترين مردم بودن
١١٧ ص
(٢٢)
مجلس 81 دور بودن سه طائفه از رحمت خدا
١٢٣ ص
(٢٣)
مجلس 82 سه حقيقت از حقائق ايمان
١٣١ ص
(٢٤)
مجلس 83 مردن قلب در مجالست با سه دسته
١٣٧ ص
(٢٥)
مجلس 84 سه سفارش كه موجب نجات انسان مىشود
١٤٠ ص
(٢٦)
مجلس 85 علائم مؤمن، متكلف و ظالم
١٤٧ ص
(٢٧)
مجلس 86 علائم منافق
١٥٣ ص
(٢٨)
مجلس 87 متواضع و رفعت مقام او بوسيله خداوند متعال
١٥٩ ص
(٢٩)
مجلس 88 دنيا در نگاه مؤمن و كافر و مقام مؤمن مريض
١٦٣ ص
(٣٠)
مجلس 89 سفارشات پيامبر گرامى اسلام
١٧٥ ص
(٣١)
مجلس 90 حب اهل بيت
١٨٢ ص
(٣٢)
مجلس 91 عاقبت سوء خلق، اطاعت زن و دروغ بستن بر پيامبر
١٨٩ ص
(٣٣)
مجلس 92 ثمرات مسواك زدن و اقسام خواب
١٩٧ ص
(٣٤)
مجلس 93 شبيه ترين انسان ها به رسول گرامى اسلام
٢١١ ص
(٣٥)
مجلس 94 عقل، محبوب ترين آفريده خداوند متعال
٢١٧ ص
(٣٦)
مجلس 95 هفت دستور طلايى
٢٢٥ ص
(٣٧)
مجلس 96 نام على(ع) بر پايه هاى عرش الهى
٢٣٥ ص
(٣٨)
مجلس 97 مقام على(ع) نزد خداوند متعال
٢٣٩ ص
(٣٩)
مجلس 98 سفارشات طلايى به دو صحابى گرامى
٢٤٣ ص
(٤٠)
مجلس 99 علائم يقين
٢٥١ ص
(٤١)
مجلس 100 آفات برخى اعمال درست انسان
٢٦٠ ص
(٤٢)
مجلس 101 محبوب ترين اعمال نزد خداوند متعال
٢٧١ ص
(٤٣)
مجلس 102 زينت هاى الهى
٢٧٩ ص
(٤٤)
مجلس 103 وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(1)
٢٨٤ ص
(٤٥)
مجلس 104 وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(2)
٢٩١ ص
(٤٦)
مجلس 105 هر چشمى روز قيامت گريان است مگر سه چشم
٢٩٦ ص
(٤٧)
مجلس 106 اسباب هلاكت و نجات انسان
٣٠١ ص
(٤٨)
مجلس 107 كذب حسن و صدق قبيح
٣٠٧ ص
(٤٩)
مجلس 108 چهار عمل ضايع كننده
٣١٣ ص
(٥٠)
مجلس 109 علائم مؤمن و متكلف
٣١٨ ص
(٥١)
مجلس 110 علائم منافق
٣٢٥ ص
(٥٢)
مجلس 111 جهل، بدترين نوع فقر
٣٢٩ ص
(٥٣)
مجلس 112 سفارش پيامبر
٣٣٦ ص
(٥٤)
مجلس 113 تكميل اعمال انسان در گرو دارا بودن سه خصلت
٣٤١ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص

انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٠ - مجلس ٨٧ متواضع و رفعت مقام او بوسيله خداوند متعال

اين است که خانه وسيع داشته باشد چون خانه وسيع داشتن روحيّه انسان را باز مي‌کند و نوعاً بخشي از ضعف اعصابها در اين دوره مربوط به همين فشردگي مکانها است. خانه و مکاني که در آن زندگي مي‌کنيم خيلي بر روحيّه اثر مي‌گذارد.

"وَ جَارِيَةٍ حَسْنَاءَ" يکي از خصوصيّات دنيا، داشتن جاريه زيبا است يعني داشتن زن زيبا جزو چيزهايي است که مرد با داشتن آن، احساس عيش و راحتي مي‌کند.

"وَ فَرَسٍ قَبَّاءَ" يعني اسبي که هم تيز رو و هم پيشتاز است و از همتايان خودش جلو باشد که منظور مرکب و سواري تيز رو است که به اسب اشاره شده است. اين سه علامت عيش دنيا است.

"يَا عَلِيُّ، وَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ الْمُتَوَاضِعَ فِي قَعْرِ بِئْرٍ لَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَيْهِ رِيحاً يَرْفَعُهُ فَوْقَ الْأَخْيَارِ فِي دَوْلَةِ الْأَشْرَار" بعد آقا قسم ياد مي‌کند: اى على، به خدا قسم اگر فروتن و انسان متواضع در ته چاه هم باشد و مشيّت الهي تعلق بگيرد خداوند بادي مي‌فرستد و آنچنان او را بالا مي‌برد که از همه خوباني که در آن دولت و در آن کشور هستند بالاتر رود حتّي دولتهايي که بد و شرّ هستند. وقتي خدا بخواهد مي‌تواند يک چنين قدرتي به فرد بدهد. اين قدرت، قدرت الهي است.

کسي که در کنار ما بود و با ما راه مي‌رفت و مردم خيلي نظري به او نداشتند و او را يک شخص عادّي مي‌ديدند يک دفعه خدا مقام او را بسيار بالا مي‌برد و در زماني که حکومت ظالمانه روي کار است خدا او را در رأس کار قرار مي‌دهد مثل جريان اوّل انقلاب ما و حرکتهاي مرحوم امام رحمه الله. خود حقير روزهايي با ايشان بودم. بارها مي‌شد در کوچه که راه مي‌رفتيم مردم عادي از کنار ايشان رد مي‌شدند و سلام هم نمي کردند يعني از ديد مردم، ايشان در آن زمان، خيلي فرد عادّي بود امّا وقتي مشيّت خدا به ايشان تعلّق گرفت ببينيد ايشان را در همان دولت اشرار تا کجا برد.

مرحوم آيت الله سيّد محمّد کاظم يزدي رحمه الله در نجف اشرف درس مي‌خواندند و چون سر و صورت ايشان ژوليده و به هم ريخته بود وقتي مي‌خواستند مثلاً از