انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٨٩ - مجلس ١٠٣ وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(١)

فقيري مي‌کنيد مبادا با آن فقير ديگر فرق داشته باشد. از دنيا استقبال نکنيد. طوري نباشيد که وقتي چشمتان به پولداري افتاد با احترام و گرم با او برخورد کنيد ولي انسان فقير به آن اندازه براي شما احترام نداشته باشد. مواظب باشيد حرکتتان به طمع دنيا نباشد.

"وَ مَنْ دَخَلَ النَّارَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ فَهُوَ مَنِ اتَّخَذَ آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَ لَعِباً" هر کس از اين امّت به آتش جهنّم وارد شود بايد بداند کسي بوده است که آيات خدا را به سُخره گرفته است.

خود بنده هم لباس خودم را ديدم که خيلي ملّا و آقا هم بود. در مجلسي که علماي زيادي بودند، ديدم اين بزرگوار بنا کرد به مسخره کردن آقايي. به او گفتم: شما چرا آن آقا را مسخره کرديد؟ گفت: حرکتي که انجام داد عمل سنّي ها است. گفتم: اشتباه نمي کني؟ گفت: نخير. به او گفتم: شما از بزرگاني هستيد که از نجف برگشته ايد، فکر مي‌کنم اگر يک مقداري تأمل کنيد بد نيست.

به حسب تصادف، در جلسه ديگري باز حرکت اوّل دوباره تکرار شد. بنده ديدم خود همان آقايي که دفعه قبل آن حرکت را مسخره مي‌کرد خيلي با سختي و مشکل همان حرکت را انجام داد. بعد گفت: ما که اين حرکت را قبول نداريم ولي خب، انجامش مي‌دهيم. بنده گفتم: ببخشيد، من خيلي بنا ندارم که با عزيزان روحاني و هم لباسهاي خودم مخصوصاً آنهايي که داراي پست و مقامي هستند برخورد اينچنيني کنم ولي شما اشتباه مي‌کنيد. اين حرکت تنها مربوط به اهل تسنّن نيست البتّه آنها کمي به آن اضافه کرده اند که آن را ما نداريم امّا اصل قضيّه از طرف ائمّه علیهما‌السلام صادر شده است. آن آقا گفت: روايت در کجا است؟ گفتم: من برايتان روايت را مي‌گويم. روايت را برايش پيدا کردم و گفتم.