انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٨ - مجلس ٧٠ عدم ملامت مردم در جسارت كردن به هشت طائفه

خيلي دوست دارم درس بخوانم ولي متأسّفانه من کسي را ندارم که کمکم کند. اگر مي‌شود در حقّ من آقايي کنيد و به معلّم آقا زاده تان بگوييد به من هم درس بدهد. قائم مقام خيلي خوشش آمد و وقتي ديد يک نوکر اينطور علاقه به درس دارد و براي آن گريه مي‌کند فکري کرد و گفت: چشم.

به معلّم گفت: اگر مي‌شود به اين بچّه هم درس بدهيد، من حاضرم خرجش را بدهم. معلّم هم گفت: چشم، و به او درس داد و ميرزا تقي خان به اين صورت تبديل به امير کبير شد.

"وَ الدَّاخِلُ بَيْنَ اثْنَيْنِ فِي سِرٍّ لَمْ يُدْخِلَاهُ فِيهِ" مورد پنجم اين است که وقتي دو نفر با هم در گوشي صحبت مي‌کنند چرا گوشَت را جلو مي‌بري؟ وقتي دو نفر با تلفن و به صورت سرّي صحبت مي‌کنند چرا گوشي ديگر تلفن را برمي داري؟ آنها تو را در صحبتشان داخل نکرده اند و خودت، خودت را وارد کردي. حضرت صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: اگر به تو جسارت کردند آنها را ملامت نکن بلکه بايد خودت را ملامت کني.

"وَ الْمُسْتَخِفُّ بِالسُّلْطَانِ" ششمين نفر، کسي است که به انسان هاي بزرگ جسارت مي‌کند و آنها را سبک مي‌شمارد. اگر به اين فرد اهانت شد بايد خودش را سرزنش کند.

"وَ الْجَالِسُ فِي مَجْلِسٍ لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ" هفتمين مورد اين است که فرد در جايي بنشيند که جاي او نيست مثل کساني که اهل علم نيستند ولي در کنار مقام هاي بزرگ مي‌نشينند. جاي خودتان را بشناسيد.

"وَ الْمُقْبِلُ بِالْحَدِيثِ عَلَى مَنْ لَا يَسْمَعُ مِنْهُ" مرحوم امام رحمه الله در همين رابطه مي‌گفت: اي طلبه ها، هر حرفي را به هر کسي نگوييد. بسنجيد و ببينيد که آيا بيان اين حديث از تو سزاوار است؟ به سود اسلام است يا به ضرر اسلام؟ اگر حديث را به شخصي بگويد که گوش به حرف او نمي دهد اگر به او جسارت کرد ناراحت نشود و خودش را ملامت کند.

ان شاء الله اين هشت مورد را ياد بگيريد و خدا توفيق عمل را هم به شما بدهد.