انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٢ - مجلس ٦٩ هشت خصلت سزاوار مؤمن

زندگي اش يک سلسله فراز و نشيب هايي وجود داشته است. گاهي در سختي بوده، گاهي در خوشي بوده، گاهي بلاهايي داشته و گاهي بلاها رفع شده است.

انسان هميشه متنوّع المزاج است و اين خود، توافقي بين انسان و عالم طبيعت است چون خدا اين عالم را متنوع آفريده است. گاهي شب است، گاهي روز است، گاهي تابستان و گاهي زمستان است؛ خدا خواسته به ما بگويد شما فرزند اين چرخ و فلک هستيد، نبايد تصوّر کنيد که هميشه روزگارتان روز باشد. اگر انسان خود را براي اينگونه مسائل آماده کند يعني هميشه در فکر اين باشد که بايد در چنين شرايطي زندگي خود را بچرخاند، اگر اينطور فکر داشته باشد هيچ وقت خودباختگي بوجود نمي آيد.

يکي از علّت هايي که مردم، زود رنجيده خاطر مي‌شوند و زود لحن شکايت را به درگاه خدا مي‌برند اين موضوع است. خدا چنين وعده اي به ما نداده است که هيچگونه مشکلي در دنيا نداشته باشيم، خدا چنين تعهّدي را نکرده است و نخواهد کرد. به نظر بنده، اين يکي از حکمت هاي الهي است که بشر را با اين مسائل سرگرم کرده است و الّا اگر بنا بود که هميشه روزگار خوب باشد اين بشر هيچ وقت تسليم خدا نمي شود. امروز بشر با اينکه اين همه مشکل و سختي دارد باز تسليم خدا نمي شود؛ بنابراين، حضرت صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: شخص مؤمن وقار خود را در مقابل سختي ها از دست نمي دهد و در مقابل سختي ها صبر و شکيبايي دارد.

"وَ شُكْرٌ عِنْدَ الرَّخَاءِ" انسان هميشه که در سختي نيست، گاهي هم فراواني است. همه اينها هست. روزگار دنيا را ورق بزنيد، هر صفحه مطالب مخصوص به خود را دارد. از آن طرف، نه در موقع بلا خودتان را ببازيد و نه در مواقع خوشي، شکر خدا را فراموش کنيد.