انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٤٠ - مجلس ٩٧ مقام على(ع) نزد خداوند متعال
"وَ أَنْتَ اَوَّلُ مَنْ يُكْسَى إِذَا كُسِيتُ وَ يَحْيَا إِذَا حُيِيتُ" تو هم اوّلين کسي هستي که لباس به تن مبارکت ميشود آن زماني که من پوشيده شوم يعني زماني که لباس به تنم کردند و مرا پوشاندند تو هم با من هستي. همچنين آن زماني که من زنده ميشوم تو هم زنده ميشوي يا آن زماني که من مورد تحيّت قرار بگيرم تو هم مورد تحيّت و احترام قرار ميگيري. در اين مرحله هم باز با من هستي.
"وَ أَنْتَ اَوَّلُ مَنْ يَسْكُنُ مَعِي عِلِّيِّينَ" تو اوّلين کسي هستي که در آن جايگاه رفيعي که خدا بنا است به پيغمبرش بدهد همراه من هستي.
"وَ أَنْتَ اَوَّلُ مَنْ يَشْرَبُ مَعِي مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُومِ الَّذِي خِتامُهُ مِسْكٌ " علي جان، آنجايي که قرار است آن شراب بهشتي را به من بدهند تو اوّلين کسي هستي که با من اين شراب را ميآشامي. آن شراب بهشتي که در آن هيچگونه آلودگي نيست، هيچگونه آسيب و آفاتي در آن نيست. مثل شراب دنيا نيست که مجموعه مرض و گرفتاري و بلا باشد که خدا آن را حرام کرده است حتّي در بعضي موارد، اگر کسي بخواهد براي دارو از آن استفاده کند اجازه نداده اند مگر در جايي که خطر جاني باشد مثل جايي که انسان را تهديد کنند که اگر شراب نخوردي کتکت ميزنيم يا گردنت را ميزنيم، اينجا مسلّماً برايش حلال ميشود و ايرادي ندارد ولي اگر مداواي متعارف باشد و بخواهد با شراب مداوا کند اجازه ندارد. روايت داريم که خداوند متعال در چيز حرام، شفا قرار نداده است. بدانيد چيزي که خدا آن را حرام کرده است آن را دارو قرار نداده است.
سالهاي قبل، عصر پنجشنبه ها به تهران ميرفتم و در آنجا درس خارج ميدادم. روزي در يکي از اين جلسات مشغول درس بوديم که شخصي وارد جلسه شد و به بنده گفت: به دادم برسيد. گفتم: چه شده؟ گفت: منزل فلاني بودم جواني در حال جان دادن است ولي جان دادن سختي دارد. اگر ميشود