انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٩٠ - مجلس ١٠٣ وجود چهار چيز در كنار چهار چيز ديگر(١)

آن کاري که آن فرد به آن مي‌خنديد در رابطه با حرکت بعد از تمام شدن دعا است و فرقي نمي کند که دعاي بعد از غذا باشد يا بعد از کاري ديگر. اهل تسنّن رسمشان اين است که وقتي دعا تمام مي‌شود بلافاصله دستشان را دو يا سه مرتبه به ريش هايشان مي‌کشند. ما دست کشيدن به ريش به آن صورت را نداريم ولي دستمان را به صورت مي‌ماليم. روايت هم از وجود مبارک پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم است و هم از امام صادق علیه‌السلام که وقتي دعا مي‌کنيد و دستهايتان را بلند مي‌کنيد اوّلاً با روي دست دعا کنيد نه با پشت دست، و ثانياً دستانتان را به پايين برنگردانيد تا زماني که به صورتتان بکشيد. در بعضي از روايتها وارد شده است که به سينه هايتان هم بکشيد.

زماني اين عمل باعث سر و صداي بيشتر علما شد تا جايي که اختلاف بسيار بالا گرفت. از طرف حضرت حجّت عجل الله نامه اي آمد که فرمودند: کاري که شما انجام مي‌دهيد درست نيست. حال آن کار چه بود؟ در نماز واجب بعد از خواندن قنوت، دستشان را به صورتشان مي‌کشيدند. نيمي از علما مي‌گفتند که در نماز واجب اين کار درست نيست و عدّه اي هم مي‌گفتند دستور اين است که دعاي قنوت که خوانده شد دست به صورت کشيده شود. حضرت عجل الله فرموده بودند: وقتي دعا مي‌کنيد دست روي صورتتان بکشيد امّا در فريضه قنوت، خير، دست کشيدن به صورت نمي خواهد، دستتان را پايين بياوريد امّا در نافله ليل و نهار انجام اين عمل اشکالي ندارد.

انشاء الله خداوند متعال توفيق عمل به اين دستورات را به همه ما مرحمت بفرمايد.