سپس مي‌گوييم "و ٧" که اوّل به پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و بعد به آل پيغمبر علیهما‌السلام و سپس به آنها درود مي‌فرستيم. اين مطلب، افضليّت ائمّه ما نسبت به انبياء علیهما‌السلام را نشان مي‌دهد؛ امّا با اينکه اجازه فرموده اند که مستقيم براي حضرت ابراهيم علیه‌السلام درود بفرستيم مع ذلک، مقام ايشان به ائمّه علیهما‌السلام نمي رسند زيرا اگر بنا باشد مستقيم درود فرستادن دليل بر افضليّت باشد پس بايد از پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم ما هم افضل باشد چون در درود بر ايشان "علي نبيّنا" هم نمي گوييم و مستقيم مي‌گوييم "٧"؛ پس اتصال درود، دليل بر افضليّت نيست. افضليّت او نسبت به ساير انبياء علیهما‌السلام ديگر است فلذا پيغمبر صلی الله علیه و آله و سلم مي‌فرمايد: فرداي قيامت منبري از نور بر پا مي‌شود که من در عرش منبر قرار مي‌گيرم و يک طرف منبر حضرت ابراهيم است که خدا هم مي‌فرمايد پدر اوّلي و واقعي شما حضرت ابراهيم است. منظورم از اين روايت اين است که انبياء ما حتّي حضرت ابراهيم هيچ کدام به پاي ائمّه علیهما‌السلام ما نمي رسند. ائمّه علیهما‌السلام ما از همه اينها مقدّم ترند.

"ثُمَّ اطَّلَعَ الرَّابِعَةَ فَاخْتَارَ فَاطِمَةَ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ" خداوند متعال در مرتبه چهارم عنايتي کرد و حضرت زهرا علیها‌السلام را بر همه زنان عالم برگزيد که اينجا هم به حضرت زهرا علیها‌السلام عنايت دارد. در بعضي از روايات آمده است که ائمّه علیهما‌السلام نسبت به حضرت زهرا علیها‌السلام خيلي عنايت داشتند و به ايشان احترام فوق العاده مي‌گذاشتند حتّي از معصومين علیهما‌السلام نقل شده است که مادرمان زهرا علیها‌السلام اسوه ما است. اين نشان دهنده بالا بودن مقام ايشان است.

"يَا عَلِيُّ، إِنِّي رَأَيْتُ اسْمَكَ مَقْرُوناً بِاسْمِي فِي أَرْبَعَةِ مَوَاطِنَ فَآنَسْتُ بِالنَّظَرِ إِلَيْهِ" من اسم تو را در چهار جا با اسم خودم مقرون ديدم و به همين جهت با نظر کردن در اين موضوعات انس گرفتم.

"إِنِّي لَمَّا بَلَغْتُ بَيْتَ الْمُقَدَّسِ فِي مِعْرَاجِي إِلَى السَّمَاءِ وَجَدْتُ عَلَى صَخْرَتِهَا: لَا إِلَهَ الّا اللَّهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ، أَيَّدْتُهُ بِوَزِيرِهِ وَ نَصَرْتُهُ بِوَزِيرِهِ " آنگاه که خواستم به