انوار اخلاقى، وصاياى پيامبر اعظم به امير المؤمنين - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٠ - مجلس ٩٤ عقل، محبوب ترين آفريده خداوند متعال
نيست. شما ببينيد، آيا کسي که براي خدا از منزل به درس تشريف ميآورد با کسي که نيّتش خدا نيست اجر و مزدشان در اين مسير يکسان است؟ بستگي به نيّت دارد که نيّت شما براي آمدن به درس چيست؟ به چه هدفي به درس ميآييد؟ نيّت است که جهت و ارزش به درس ميدهد. حضرت علیهالسلام فرمود: عقلش را نگاه کن که چگونه است؛ چرا؟ چون خدا فرمود اجر و مزد به اندازه عقل تعيين ميشود.
خدا به حضرت عيسي علیهالسلام فرمود: اي پيغمبر من، فلان بنده من چگونه است؟ عيسي علیهالسلام گفت: خيلي بنده خوبي است. بسيار متديّن و با تقوا است. خدا فرمود: برو از او سؤال کن که آيا آرزويي هم دارد يا خير؟ عيسي علیهالسلام نزد آن شخص رفت و فرمود: خدا به تو خير دهد. اهل عبادت و تقوا هستي و در اين بيابان از مردم کناره گيري کرده اي، به من بگو آيا آرزويي هم داري؟ آن شخص گفت: يا نبي الله، يک آرزو دارم که حسرت آن را ميخورم و شب و روز بر اين آرزو ميسوزم. حضرت عيسي علیهالسلام فرمود: چه آرزويي داري؟ عرضه داشت: يا روح الله، اين زمين را نگاه کن، چقدر سبز و خرّم است، آرزو دارم خدا الاغي ميداشت تا از اين همه زراعت و سبزي و خرّمي به آن بدهم. حضرت علیهالسلام نگاهي کرد و فرمود: اين چه آرزويي است که تو ميکني. حقيقت هم همينطور است. گاهي انسان ها خدا را به همين اندازه فهميده اند و از خدا شناختي پيدا نکرده اند و عقلشان در همين اندازه است.
من و شما چگونه هستيم؟ چندين سال است که درس ميخوانيم، اگر خداي ناخواسته ما هم خدا را نشناخته باشيم چه تکليفي داريم؟ آيا خدا فقط براي بدست آوردن مقام و رياست است؟ اگر اينطور باشد که واي به حال ما. درخواست هاي ما از خدا اين شده است که خدايا من گرفتارم، خدايا وضع