زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٦٨ - (دلائل امامت حضرت باقر

(٤) (احوالات امام باقر ٧)

(تولد و مدت زندگى حضرت باقر ٧)

حضرت باقر ٧ روز جمعه اول ماه رجب سال پنجاه و هفت در شهر مدينه متولد شد، بعضى هم گفته‌اند: تولد آن جناب روز سوم صفر بوده است، و در ذى الحجه سال يك صد و چهاردهم هجرى از جهان رفت و بعضى گمان كرده‌اند وفات آن جناب در ماه ربيع الاول بوده، در هنگام وفات پنجاه و هفت سال از عمر شريفش گذشته بود.

مادر حضرت باقر امّ عبد اللَّه دختر حضرت مجتبى ٧ بود، و لذا آن جناب از دو جهت هاشمى و علوى بودند، و قبر شريفش در بقيع كنار قبر پدر بزرگوار و عم گراميش حضرت امام حسن عليهم السّلام واقع شده است، مدت چهار سال در زمان جدش امام حسين ٧ و سى نه سال هم در حيات پدرش زندگى كرد و هژده سال پس از پدرش امامت كرد ايام آن جناب مصادف بود با وليد بن عبد الملك و سليمان بن عبد الملك و عمر بن عبد العزيز و يزيد بن عبد الملك، و در هنگام خلافت هشام بن عبد الملك از دنيا رفت.

(دلائل امامت حضرت باقر ٧)

برهان بر امامت حضرت باقر ٧ همان براهين و دلائلى است كه در امامت پدر او آورديم؛ و او وجوب عصمت امام و بطلان قول كسانى كه در زندگى پدر او مدعى مقام امامت شدند بوده، دلائل عقلى در اين مورد از براهين نقلى قوى‌تر است زيرا كه در دليل عقلى تأويل و احتمال معانى متعدده، در بين نيست، و اما نصوص داله بر امامت آن حضرت كه از طرف پدرش رسيده ذيلا ذكر مى‌شود.

١- اسماعيل بن محمد گويد: هنگامى كه وفات حضرت سجاد ٧ نزديك شد صندوق و يا سفطى را بيرون آورد و گفت: اى محمد اين صندوق بردار پس از چند