زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٧٧ - (ادله امامت حضرت صادق

باشد، گروهى از متأخرين زيديّه ادعاى عصمت كرده‌اند و ليكن در باره آنان نصى وارد نشده و آنان هم ادعاى نص نكرده‌اند.

گفتار اينها هم باطل است زيرا كه ما در سابق بيان داشتيم كه امامت براى فردى آنگاه ثابت خواهد شد كه در باره او نصى رسيده باشد و يا از وى معجزه‌اى بظهور برسد، عقيده كيسانيه هم كه ميگويند: امام زنده است باطل ميباشد زيرا امامى كه آنان معتقدند زنده است مرگ او بثبوت رسيده است.

علاوه كيسانيه اكنون منقرض شده‌اند و كسى از آنان كه گوينده اين عقيده باشد وجود ندارد و اجماع ببطلان مدعاى آنان بعمل آمده و اكنون كه اقوال مختلف در باره امامت باطل شد امامت آن حضرت ثابت مى‌شود و در غير اين صورت حق از ميان امت خارج مى‌شود.

و اما طريقه تواتر همان طوريست كه ما در سابق اشاره كرديم زيرا كه شيعه خلفا عن سلف اين روايات را بطور تواتر نقل كرده‌اند كه حضرت باقر امام صادق را به عنوان امامت معرفى كرده است همان طور كه امير المؤمنين ٧ به امامت حسنين تصريح فرموده و هم چنين است امامت بقيه ائمه عليهم السّلام تا حضرت صاحب الزمان عجل اللَّه فرجه و هر كس بخواهد دليل اين مطلب را بدست آورد بايد در تواتر نصوص بر امامت حضرت امير المؤمنين ٧ جستجو كند و اكنون جاى بحث اين موضوع نيست اكنون روايات و اخبارى كه در باره امامت حضرت صادق ٧ رسيده ذيلا ذكر مى‌شود.

١- ابو الصباح كنانى گويد ابو جعفر ٧ نگاهى بحضرت صادق كردند در حالى كه آن جناب راه ميرفت فرمود اين رونده را مى‌بينى اين از آن افرادى است كه خداوند در باره آنان فرموده: وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ‌.

٢- هشام بن سالم از حضرت صادق روايت كرده كه حضرت صادق ٧ فرمود:

هنگامى كه وفات پدرم نزديك شد فرمود: اى جعفر تو را وصيت ميكنم كه از اصحابم حمايت كنى عرض كردم فدايت گردم بخداوند سوگند آنان را به حال خود واميگذارم‌