زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٩٧ - (٥)(شبهات وارده در پيرامون غيبت)

انظار مخفى داشت و آنان را از گزند دشمنان نگهدارى كرد.

و اما اگر كسى ادعا كند كه غيبت او دليل عدم ولادت است، اين ادعا از جهت عدم علم و بصيرت و عدم اطلاع خواهد بود، افرادى كه از اهل اطلاع باشند و در موارد مختلف اين موضوع با دقت نظر تحقيق كرده باشند فساد اين ادعا را درك خواهند كرد، و حق مطلب را آن طور كه هست خواهند فهميد.

شبهه دوم- گويند: اگر امام غايب است و دسترسى به او ممكن نيست و احدى هم او را نه مى‌بيند پس در اين صورت فرق وجود و عدم او چيست؟، و يا اينكه ممكن است خداوند او را بميراند و در هنگامى كه رعيت اراده تمكين او را كردند بار ديگر وى را زنده كند و به ميان مردم بفرستد، همچنان كه مى‌گوئيد او اكنون در پشت پرده غيبت است و هنگامى كه مردم از وى تمكين كنند ظاهر مى‌شود.

جواب: اين است كه: ما هرگز قطع نداريم كسى خدمت امام نميرسد، زيرا علم به اين موضوع از عهده ما خارج است و ممكن است افرادى حضور او برسند و ما از آنان اطلاع نداشته باشيم، و نيز فرق بين وجود او در غيبت براى خوف از دشمنان و بين عدم وجود وى در دنيا روشن است، زيرا در هنگام غيبت حجت خداوند به مردم تمام شده و معلوم است كه غيبت او براى تقيه است و سبب اين امر هم خود مردم هستند و در اين صورت آنان مورد ملامت و مذمت هستند كه امام براى عدم اعتماد به آنان در پشت پرده غيبت قرار گرفته است.

و ليكن اگر خداوند او را بميراند و از اين جهان ببرد در اين صورت حجت بر مردم تمام نيست، و اگر هم مرتكب اعمال و افعالى شدند مورد ملامت قرار نخواهند گرفت، زيرا خداوند حجت را بر آنان تمام نكرده و آنها را مورد لطف خود قرار نداده است و در نتيجه مردم مسئول اعمال خود نخواهند بود، و مورد مؤاخذه قرار نخواهند گرفت.

شبهه سوم- گويند: در هنگام غيبت امام احكام حدود جنايت‌كاران در عهده چه اشخاصى خواهد بود، و كدام كس بايد حكم آنان را صادر كند، اگر بگوئيد: